ซูเจอพาเซียจือเวย์เดินเข้าไปในร้านมือถือ
พนักงานขายหลังเคาน์เตอร์เห็นทั้งสองเดินเข้ามา ก็รีบเดินออกมาต้อนรับอย่างกระตือรือร้นทันที
“หนุ่มหล่อสาวสวยอยากดูมือถือรุ่นไหนคะ? วันนี้ร้านเราเพิ่งได้ไอโฟนรุ่นล่าสุดมาใหม่ สเปกถือว่าอยู่ในระดับท็อปสุดของตอนนี้เลยค่ะ ใช้งานลื่น ๆ สักห้าหกปีก็ไม่มีปัญหา”
พนักงานขายเป็นพี่สาววัยกลางคนที่มีสายตาเฉียบแหลม แค่เห็นแวบเดียวก็รู้ว่าเสื้อผ้าของซูเจอราคาไม่ใช่ถูก ๆ ส่วนเซียจือเวย์ก็สวมแต่แบรนด์เนมตั้งแต่หัวจรดเท้า
ดังนั้นพอเข้ามาถึง เธอจึงแนะนำไอโฟนรุ่นเรือธงราคาหลักหมื่นให้ทั้งคู่ทันที
ซูเจอมองมือถือรุ่นที่พนักงานขายแนะนำ เดิมทีเขาตั้งใจจะซื้อเครื่องแอนดรอยด์ให้เซียจือเวย์
เพราะเรื่องเล่นเกมแล้ว แอนดรอยด์ทำได้ดีกว่าไอโฟนไม่น้อย เขาคิดว่าจะให้เซียจือเวย์เล่นเกมเป็นเพื่อนเวลาว่าง
แต่แล้วเขาก็นึกขึ้นได้ว่าเคยเห็นคนในอินเทอร์เน็ตบอกว่าสาว ๆ หลายคนชอบไอโฟน แถมผู้หญิงรอบตัวเขาหลายคนก็ใช้ไอโฟนกันจริง ๆ
อีกอย่าง ไอโฟนก็ไม่ได้เล่นเกมไม่ได้ แค่เสียบพัดลมระบายความร้อนก็เล่นได้อย่างเมามันเหมือนกัน
หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว ซูเจอก็พยักหน้า “งั้นเอารุ่นนี้แหละ หยิบสีเงินให้เธอเครื่องหนึ่ง”
เซียจือเวย์ตกใจ รีบคว้าแขนซูเจอไว้แล้วพูดเสียงเบาอย่างร้อนรน “ซูเจอ! มือถือเครื่องนี้ราคาเครื่องละหมื่นกว่าหยวนเลยนะ!”
ซูเจอก้มมองเธอ “แล้วไง?”
“ก็อย่าซื้อสิ ฉันไม่คู่ควรกับมือถือดี ๆ แบบนี้หรอก เครื่องราคาพันสองพันหยวนก็พอแล้ว”