“พี่ซู มาแล้วเหรอ”
อวี๋เจินเดินเข้ามาทักก่อน คนอื่น ๆ ก็พากันเข้ามาล้อมวง
ถ้าไม่รู้มาก่อน คงนึกว่าซูยวนเป็นเจ้าของที่นี่
“คืออย่างนี้ ช่วงนี้ฉันกำลังเตรียมทำแอนิเมชันเรื่องใหม่ พวกนายลองดูสิว่ามีใครสนใจบ้างไหม”
ซูยวนนำบทเรื่อง «เทพศาสตรากุมาร» ออกมา แล้วส่งให้ทุกคนอ่านต่อกัน
เขาทำคนเดียวไม่ไหวจริง ๆ ขาดคนช่วยมากเกินไป
“ดีเลยสิ”
ทุกคนรับบทไปอ่านกันทันที
“«เทพศาสตรากุมาร»? ชื่อเพราะดีนะ!”
“โห! ลายเส้นสุดยอดไปเลยหรือเปล่าเนี่ย?”
“นั่นสิ รู้สึกว่าไม่แพ้งานจากค่ายใหญ่ ๆ เลยนะ!”
“โอ้โห พวกนายดูเพลงปิดเรื่องนี่สิ เขียนได้ดีมากเลย!!”
“จริงด้วย”
“........”
ไม่นานทุกคนก็เริ่มพูดคุยกันอย่างออกรส
เห็นได้ชัดว่าก่อนหน้านี้พวกเขาไม่เคยเห็นเนื้อเรื่องทำนองนี้มาก่อน ไม่อย่างนั้นคงไม่ตกใจกันขนาดนี้
อวี๋เจินก้มมองบทในมือ แล้วตกอยู่ในภวังค์ความคิด
สีหน้าของเขาซับซ้อนมาก
เพราะว่า...
เรื่องนี้...
คล้ายกับเรื่องที่เขากำลังคิดอยู่ช่วงนี้มากเลย!
ไม่สิ!
ไม่ใช่แค่คล้าย!
เรื่องที่อวี๋เจินคิดอยู่นั้น
แม้ตอนนี้จะเพิ่งเริ่มต้น ยังมีรายละเอียดไม่มากเท่าบทที่ซูยวนเขียน
แต่อวี๋เจินรู้สึกว่า
ถ้าให้เขาใช้เวลาหลายปีเตรียมงานจนเสร็จ
ถึงจะไม่เหมือนเรื่องของซูยวนทุกประการ ก็คงเรียกได้ว่าแทบไม่ต่างกันเลย
มันน่ากลัวขนาดนั้นแหละ!
อวี๋เจินทั้งโล่งใจและหวาดหวั่นไปพร้อมกัน
โชคดีที่เขายังคิดเรื่องนั้นไม่เสร็จ
ไม่อย่างนั้นพอรู้ว่าซูยวนทำเรื่องที่แทบจะเหมือนกันออกมาได้ก่อนเขา เขาคงตกใจตายแน่!
“จุ๊ ๆ!”