“ดี! ดีมาก!”
“ตอนนี้เขียนได้ดีสุด ๆ ไปเลย!”
ติงเฉียงตื่นเต้นจนหน้าแดงก่ำ แทบหายใจไม่ทัน
เมื่อครู่นี้เอง
ตอนที่เขาได้ยินซูยวนบอกว่าจะลงมือออกแบบเนื้อเรื่องตอนต่าง ๆ ของ «หมีป่าป่วนเมือง» ให้พวกเขาด้วยตัวเอง
เขาก็รู้ทันทีว่างานนี้ต้องปังแน่!
พอเห็นตอนนี้ ก็เป็นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ!
สมกับเป็นเทพซูจริง ๆ!
แค่ลงมือก็ทำให้เขาประหลาดใจได้ขนาดนี้
คนอื่น ๆ ก็พากันเข้ามามุง
“ขอดูหน่อยว่าเทพซูเขียนอะไรไว้!”
“อย่าเบียดกันสิ!”
“«ฝนตกไม่หยุด»? ชื่อนี้แปลกจัง เกี่ยวกับวันฝนตกเหรอ?”
“เดี๋ยวก่อน...”
“.......”
ตอน «ฝนตกไม่หยุด» เขียนได้สนุกมาก
เนื้อเรื่องหลักคือฝนตกหนักจนเฉียงหัวล้านเข้าป่าไปตัดไม้ไม่ได้
เขาเลยได้หยุดพักอยู่บ้านนอนสบาย ๆ ตั้งหนึ่งวัน
จังหวะนั้นเอง
หมีใหญ่กับหมีสองก็มาหลบฝนที่บ้านของเฉียงหัวล้าน
หมีสองพูดขึ้นลอย ๆ ว่า “ถ้าฝนตกทุกวันก็คงดี แบบนั้นเฉียงหัวล้านก็ออกไปตัดไม้ไม่ได้แล้ว”
หมีใหญ่ผู้ฉลาดเฉลียวคิดแผนออกทันที
พวกมันตัดสินใจฉวยโอกาสตอนเฉียงหัวล้านหลับสนิท แอบย่องเข้าไปในกระท่อมไม้
จากนั้นก็เปลี่ยนเทปพยากรณ์อากาศในโทรทัศน์ ให้ฉายข่าวปลอมวนซ้ำว่าตลอดสัปดาห์หน้าจะมีฝนตก
ต่อมาก็เปลี่ยนภาพบนหน้าต่างทั้งหมดเป็นฉากฝนตก ทำให้ดูเหมือนข้างนอกฝนกำลังตก
หลังจากนั้น หมีทั้งสองก็ขึ้นไปบนหลังคา ใช้ท่อน้ำที่ดัดแปลงมาทำฝนเทียม พร้อมสร้างเสียงให้เหมือนฝนตก
เพื่อให้แผนหลอกลวงสมจริงยิ่งขึ้น
หมีใหญ่กับหมีสองยังใช้ไฟฉายจำลองฟ้าแลบกลางดึก แล้วเคาะแผ่นสังกะสีให้เกิดเสียงฟ้าร้อง