สามทุ่มตรง โจวหมิงหย่วนเริ่มไลฟ์สดตามเวลา
เขาปรับโทรทัศน์ไปที่ช่องเด็ก
เพลงเปิดตอนล่าสุดของ «จูจูเสีย» เริ่มบรรเลงแล้ว
“ไอ้ซูจอมเจ้าเล่ห์เอ๊ย ปล่อยให้ฉันรอตั้งนาน!”
โจวหมิงหย่วนรินชาให้ตัวเองแก้วหนึ่ง สีหน้าดูขุ่นเคืองอยู่บ้าง
วันนี้ช่างทรมานเหลือเกิน ใครจะไปรู้ว่าเขาผ่านมันมาได้ยังไง
ชาวเน็ตหลั่งไหลเข้าห้องไลฟ์อย่างรวดเร็ว
“มาแล้ว ๆ!”
“ในที่สุดก็เริ่มแล้ว!”
“วู้ฮู! คุณปู่ ๆ การ์ตูนเรื่องโปรดของผมอัปเดตแล้ว!”
“ฉันรอไม่ไหวแล้ว!”
“บวกหนึ่ง ๆ! ตอนนี้แค่หลับตา ในหัวฉันก็เห็นหน้าตาทะเล้น ๆ ของเจ้าหมูน้อยแล้ว ใครก็ได้ช่วยฉันที!”
“ขำจะตาย! อย่าดูถูกพลังการเผยแพร่ของเทพบุตรเชียวนะ!”
“ให้ตายเถอะ ตอนนี้แม้แต่ป้ารองของฉันยังรู้จักส่งสติกเกอร์เจ้าหมูน้อยแล้ว พวกนายว่าเว่อร์ไหมล่ะ?”
“พูดตรง ๆ นะ หมูตายตัวนี้กำลังไปได้สวยแล้วใช่ไหมล่ะ!”
“ฉันไม่เข้าใจเลย ทำไมทุกคนถึงพูดกันแต่จูจูเสียว่าได้รับความนิยมแค่ไหน หรือมีฉันคนเดียวที่คิดว่าเฉียงเฉียงก็หล่อมาก?”
“ไม่ใช่แค่หล่อนะ โปสเตอร์ของเฉียงเฉียงเท่ระเบิดเลย!”
“ไม่รู้ว่าตอนนี้เนื้อเรื่องจะเป็นยังไง เจ้าหมูน้อยคงไม่กดเฉียงเฉียงจนแพ้ยับอีกใช่ไหม?”
“รอดูเลย วันนี้เฉียงเฉียงต้องได้ขึ้นหิ้งแน่!”
“คนข้างบน แอบอ่านบทมาหรือไง?”
“.......”
โจวหมิงหย่วนเหลือบมองห้องไลฟ์ สีหน้าฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย
วันนี้คนดูเยอะเกินไปหรือเปล่า?
มากกว่าตอนออกอากาศครั้งแรกหลายเท่าเลย!
ดูท่ากระแสของ «จูจูเสีย» จะพุ่งขึ้นอีกแล้ว!