เมื่อไฟล์บทที่บริษัทดนตรีชิงหวานส่งมาแสดงขึ้นบนจอใหญ่
ซี้ด!
ทุกคนในห้องประชุมต่างสูดหายใจเฮือกใหญ่
“แก้จริงด้วยเหรอ?”
“ทำไมขีดทิ้งไปตั้งเยอะ?”
“นั่นสิ! แก้มั่วหรือเปล่าเนี่ย?”
ทุกคนยังคงมีข้อข้องใจอยู่บ้าง ถึงอย่างไรบทฉบับเดิมก็เป็นสิ่งที่พวกเขาเห็นมาตั้งแต่ค่อย ๆ เขียนขึ้นทีละขั้น
กลับถูกคนอื่นปฏิเสธได้ง่าย ๆ แบบนี้
ใครเจอเข้าก็คงไม่พอใจ
“พวกคุณอย่าเพิ่งพูด อ่านให้ละเอียดก่อน!”
มีเพียงติงเฉียงที่ขมวดคิ้ว กวาดตามองคร่าว ๆ หนึ่งรอบ
ยิ่งอ่านก็ยิ่งประหลาดใจ
หัวใจเขากระตุกวูบ
จุดที่แก้ในบทนี้...กลับตรงกับจุดที่ก่อนหน้านี้เขารู้สึกว่ามันขัด ๆ
อย่างน่าประหลาดใจ
นี่เป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่า?
ติงเฉียงเผลอนั่งตัวตรง ก่อนจะส่งไฟล์เข้าแท็บเล็ต แล้วเริ่มอ่านตั้งแต่ต้นจนจบอย่างตั้งใจ
แก่นเรื่องของบทถูกปรับเปลี่ยนไปแล้ว
ฉบับก่อนเน้นความขัดแย้งและการต่อสู้ส่วนตัวระหว่างหมีใหญ่ หมีสอง และเฉียงหัวล้าน พร้อมกับแทรกเส้นเรื่องหลักเรื่องการกลับบ้านช่วงตรุษจีนเข้าไป
แต่หลังจากแก้แล้วล่ะ?
เนื้อเรื่องกลับมุ่งไปที่สองคำ
ตรุษจีน!
ไม่สิ พูดให้ถูกคือ หมีใหญ่กับหมีสองพาเฉียงหัวล้านกลับบ้านช่วงตรุษจีน
“นี่แหละใช่เลย!”
ติงเฉียงตาเป็นประกาย คิ้วเข้มกับดวงตาโต ๆ คลายความตึงเครียดลง
ระหว่างหมีใหญ่ หมีสอง และเฉียงหัวล้าน
ไม่ควรมีแค่ความขัดแย้งเท่านั้น
พวกเขาเป็นฝ่ายตรงข้ามกันก็จริง แต่ก็ควรมีวันที่ได้เดินไปด้วยกัน
เขียนแบบนี้ถึงจะน่าสนใจ
บทฉบับเดิมของบริษัทแฟงเท่สร้างภาพหมีใหญ่กับหมีสองให้เป็นตัวร้ายแบบสุดขั้ว ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่ผิดพลาด
เมื่อเทียบกับฉบับนั้นแล้ว
ติงเฉียงพอใจกับฉบับที่บริษัทดนตรีชิงหวานปรับแก้มากกว่า