นับถอยหลัง 72 ชั่วโมง
นักท่องเที่ยวทุกคนที่ติดตามเขาว่าน-หยวนก็ได้รับข้อมูลนี้
นับถอยหลัง 48 ชั่วโมง
คนที่ลางานได้ก็รีบลาล่วงหน้า รถไฟและเครื่องบินจากทั่วประเทศมุ่งสู่เมืองหย่งอานถูกแย่งจองกันอีกครั้ง
นับถอยหลัง 24 ชั่วโมง
นักท่องเที่ยวต่างถิ่นเตรียมออกเดินทาง ส่วนนักท่องเที่ยวท้องถิ่นก็เริ่มเตรียมตัวอย่างกระตือรือร้น
โซเชียลมีเดียทุกแพลตฟอร์มเริ่มถูกข้อความท่วมท้นอีกครั้ง
ต่างจากเมื่อก่อนที่คลิปอธิบายมักปรากฏหลังจบงาน ครั้งนี้แค่คลิปพรีวิวและ VLOG เตรียมตัวของเหล่าบล็อกเกอร์ก็ทะลุหลักร้อยแล้ว
กระแสเขาว่าน-หยวนร้อนแรงเกินไป
โดยเฉพาะหลังจากที่คุณหนูใหญ่ CCTV ออกตัวสนับสนุน ใคร ๆ ก็มองข้าม “ก้อนเนื้อทราฟฟิก” นี้ไม่ได้ ต่างอยากเข้ามาหยิบฉวย
จู้โส่วคาดการณ์สถานการณ์นี้ไว้แล้ว แต่เขาอาศัยฐานะแฟนคลับระดับซูเปอร์แฟนตัวยงจนมีสถานะมั่นคง จึงไม่จำเป็นต้องสนใจ
เขาเช็ดอุปกรณ์ให้สะอาด เตรียมบัตรพนักงานและเครื่องมือต่าง ๆ
มองทีมผลิตของตัวเอง สายตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและเร่าร้อน
“พร้อมรึยัง?”
แสงอรุณยังไม่เผย ดวงดาวค่อย ๆ เลือนหาย
กลุ่มคนผลักประตูสตูดิโอ ขึ้นรถตู้
“ลุยเลย!”
————
วันที่ 19 กรกฎาคม
เช้าตรู่ 6 โมงเช้า ฟ้ายังสลัว ประตูเหนือของเขตท่องเที่ยวเขาว่าน-หยวนก็มีคนต่อคิวยาวแล้ว
บางคนถือเสื้อผ้าหนา อุปกรณ์ครบมือ
บางคนมามือเปล่า สีหน้าเปี่ยมความคาดหวัง จินตนาการว่าเขาว่าน-หยวนจะเตรียมชุดแบบไหนไว้ให้
ตอนนี้อากาศยังเย็นสบาย เป็นช่วงเหมาะแก่การเข้าสวนพอดี
ประตูใหญ่ค่อย ๆ เปิดออก นักท่องเที่ยวใช้ตั๋วหรือบัตรประชาชนแตะเข้า แล้วรีบวิ่งไปทางภูเขาต้าหานราวกับติดปีก