เขาย่อมทำได้อยู่แล้ว
ที่สวี่จิ้งพาเทพหลีกับกระจกเงาแม่ลูกมาที่นี่วันนี้ ก็เพื่อบอกพวกนางว่า พวกเขาทั้งคู่สามารถออกไปเที่ยวเล่นได้
เรียกเทพหลีกลับมา แล้วเขากับหนึ่งคนหนึ่งปลาก็หารือกันอีกครั้งเกี่ยวกับงานเฉลิมฉลองสัปดาห์หน้า ถึงได้พากระจกเงาลูกจากไป
เรื่องของมนุษย์เครื่องมือทั้งสองคลี่คลายแล้ว การเตรียมงานเฉลิมฉลองก็ดำเนินไปอย่างเป็นระบบ
มีเจียงฉงคุมภาพรวม เหล่าพนักงานเก่าแก่จัดการรายละเอียด
สวี่จิ้งรู้สึกผ่อนคลายเป็นครั้งแรก
เมื่อเป็นเช่นนี้ เขาจึงตัดสินใจจะขึ้นภูเขาอีกครั้งในช่วงสองสามวันนี้
ต้องสำรวจเทือกเขาซ้ายสามให้เสร็จสิ้นโดยคร่าว ก่อนที่งานเฉลิมฉลองจะมาถึง
คิดแล้วก็ทำเลย คราวนี้เขาเตรียมพร้อมค้างแรม ล้างกระเป๋าระบบให้ว่าง ยกเว้นน้ำยาไร้เทียมทาน ก็ใส่ข้าวของสำหรับปีนเขาเต็มไปหมด แล้วแบกสัมภาระพะรุงพะรัง ออกเดินทางไปยังตีนเขาแคมป์สวรรค์ตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง
ครั้งนี้ เขาตั้งใจจะออกเดินทางจากทางนี้
เงาร่างหายเข้าไปในสันเขา เชิงเขา ภายในเขตตกปลา เหล่าตาเฒ่านักตกปลาที่เหวี่ยงคันเบ็ดอย่างบ้าคลั่ง เงยหน้ามองไปด้านหลัง
"ลุงเจี้ยนกั๋ว? ผมตาลายหรือเปล่า ทำไมรู้สึกเหมือนเมื่อกี้เห็นเงาคนเดินขึ้นภูเขาจากทางแคมป์นะ?"
ลุงเจี้ยนกั๋วมาที่นี่เป็นครั้งที่สองแล้ว คราวนี้เขาเตรียมอุปกรณ์มาครบกว่าเดิม หวังจะตกปลาใหญ่ให้ได้สักตัว!