……
"เฮ้อ……"
"ฉัน……"
"สวรรค์……"
อาจเป็นเพราะความประหลาดใจหลังฉากกั้นเปิดออก หรืออาจเป็นเพราะเสียงที่ราวกับพายุถล่มนั้นน่าตื่นตะลึงเกินไป
นักท่องเที่ยวไม่ทันสังเกตด้วยซ้ำว่านักแสดงเลียนเสียงออกไปตอนไหน นั่งอยู่บนเก้าอี้ ยังคงตื่นตะลึงไปอีกนาน
คนเล่านิทานก็แอบออกไปเช่นกัน เขากลัวว่าคนพวกนั้นจะโวยวายให้เขาเล่าต่ออีก
พนักงานมองหน้ากัน ถอนหายใจยาว แล้วเดินออกมาอย่างกระตือรือร้น
"ท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน~"
เขาปรบมือเรียกให้ทุกคนได้สติ
"ชาเย็นแล้ว บางทีท่านทั้งหลายควรออกเดินทางต่อได้แล้ว~"
"ถ้าคิดว่าชาอร่อย เชิญมาซื้อชาอัดก้อนที่เคาน์เตอร์ด้านหน้า ซื้อหนึ่งก้อนแถมค่าพลังงาน 5 หน่วย จำกัดคนละสองก้อน"
เสิ่นจวงลุกพรวดขึ้นอย่างคล่องแคล่ว ตาพร่ามัวเกือบล้มฟาด
แค่กๆ ตื่นเต้นเกินไป! น้ำตาลในเลือดตกนิดหน่อย!
จริงด้วย พอแก่แล้วห้ามเคลื่อนไหวรุนแรงเกินไป!
เขาตบไหล่เสี่ยวหลี่
"เร็ว! ไปต่อคิวเร็ว ซื้อให้ฉันสองก้อน!"
เสี่ยวหลี่กลอกตา แต่ก็วิ่งตึงตังไป
ทุกคนได้ยินว่ามีพลังงานแถมให้ ก็ไม่รอช้า วิ่งไปต่อคิวซื้อทันที
พูดตามตรง
ว่าชานี่อร่อยไหม……
พวกเขาก็แยกไม่ออกเหมือนกัน
การแสดงประกอบชาเมื่อครู่ มันยอดเยี่ยมเกินไป ยอดเยี่ยมจนพวกเขาลิ้มรสอะไรไม่ออก ต่อให้กินขี้ก็คงเหมือนดื่มน้ำทิพย์………
ส่วนกลุ่มของผิงผิงก็เตรียมลุกขึ้น แต่ในวินาทีถัดมาก็ถูกคนขวางไว้
นายกองฟางรูปร่างสูงใหญ่ยืนอยู่ตรงหน้า มือใหญ่โตเหมือนพัดสาดกั้นทุกคนไว้
จะทำอะไร?
ผิงผิงระแวง ถอยหลังไปหนึ่งก้าว แต่พออยู่ใกล้ๆ แล้วรู้สึกว่านายกองฟางคนนี้เหมือนจะคุ้นหน้าอยู่บ้าง
"เจ้าหนุ่ม!"
นายกองฟางพูดเสียงทุ้มพร้อมรอยยิ้ม
"เจ้าไม่เลวเลย ขอบใจที่เลี้ยงข้าฟังการเลียนเสียง"