ผู้นำทางปรากฏตัวอีกครั้งในสายตาทุกคน เหล่านักท่องเที่ยวเหลียวมองแวบหนึ่ง
แล้วก็หันกลับไปคุยกันอย่างตื่นเต้น สุดท้ายเป็นผิงผิงและพวกที่ให้เกียรติตามไป ทั้งยังเตือนทุกคนว่าถ้าฟ้ามืดแล้วลงเขาไม่ทันจะลำบาก ผู้คนถึงยอมหยุด
สวี่จิ้งเดินนำหน้า เหยียบจากพื้นหินที่ค่อนข้างราบเรียบ พานักท่องเที่ยวเดินลอดผ่านประตูหานเทียนไปด้วยกัน
"เห? ไม่ใช่บอกว่าลอดประตูสวรรค์แล้วจะไปอีกที่หนึ่งเหรอ?"
มีคนสงสัย เงยหน้ามองหินผาสูงตระหง่านเหนือหัว กลืนน้ำลาย
สวี่จิ้งอธิบายจากข้างหน้า
"เฉพาะช่วงเวลาพิเศษ หรือเมื่อมีวาสนาอันยิ่งใหญ่มาถึง ถึงจะเปิด..."
"งั้นเราไปดูข้างหน้ากันก่อน!"
สวี่จิ้งค่อยๆ หันกลับ มองจ้าวหมั่งที่กระตือรือร้น ยิ้มแห้งๆ
"เส้นทางข้างหน้ายังไม่เปิด...ต้องให้ผมพูดตรงขนาดนี้เลยเหรอ?"
ชายร่างสูงล่ำยิ้มเจื่อน ถอยกลับไปอยู่ในฝูงชน
เกือบลืมไปเลย!
ฮ่าๆๆ! ที่นี่เป็นสวนสนุก ไม่ใช่ภูเขาเซียนจริงๆ นี่นา~
ผู้คนเริ่มนิ่งขึ้นบ้าง สวี่จิ้งเหยียบย่ำแสงสนธยา พาทุกคนมาถึงหน้าเรือนไม้สไตล์โบราณหลังหนึ่ง
"ท่านทั้งหลาย ระหว่างทางขึ้นเขาครั้งนี้ สิ่งของต่างๆ ที่ได้มา สามารถนำเข้าแลกเปลี่ยนในหอสมบัติวิเศษได้นะครับ~"
"เสร็จแล้วก็คืนอุปกรณ์เดินป่า ออกประตูเลี้ยวขวา"
"ทางนั้นเป็นทางลงเขา ผมและพนักงานคนอื่นจะรอพวกคุณอยู่ที่นั่น..."
สวี่จิ้งพูดจบก็เดินจากไป
ส่วนนักท่องเที่ยวก็กรูกันเข้าไปเบียดใน[หอสมบัติวิเศษ]ทันที
...
หอสมบัติวิเศษแบ่งเป็นสองชั้น ดูโอ่โถง คานแกะสลักโครงสร้างเดือยไม้ทอดยาวจากทางเข้าลึกเข้าไป
ตรงข้ามประตูเป็นเคาน์เตอร์ไม้ยาว มีผู้ชายผู้หญิงใส่เสื้อคลุมยาวกำลังง่วนอยู่ข้างใน
ด้านซ้ายเป็นตู้วางของไม้และกระจกหลายแถว ข้างในวางของพิเศษมากมาย