แม้ว่าทุกคนจะเคยนึกภาพว่าของที่ระลึกจากเขาว่าน-หยวนจะหน้าตาเป็นยังไง
แต่ของฟรีที่เอาแต้มมาแลก ใครๆ ก็คิดว่าคงได้มากสุดก็แค่แม่เหล็กติดตู้เย็นหรือเข็มกลัดธรรมดาๆ
แต่พอน้องพนักงานเอาของมาวางบนเคาน์เตอร์ให้ดู โจวเหย่ก็ยังอดเบิกตากว้างด้วยความทึ่งไม่ได้
"นี่ของที่ระลึกเหรอ"
ขาตั้งขนาดฝ่ามือ ถักทอจากเถาวัลย์สีเทาอมม่วงรูปทรงแปลกตา ปลายเถาวัลย์โค้งมาบรรจบกันเป็นเหมือนรัง และในรังนั้นมีไข่ฟองหนึ่ง ผิวเหมือนดวงจันทร์ ตั้งอยู่อย่างมั่นคง
โจวเหย่กะพริบตา มองไปที่สัญลักษณ์รูปตาเล็กๆ ใต้เถาวัลย์ แล้วกดลงไปโดยไม่รู้ตัว
ติ๊ง~
เปลือกไข่สว่างวาบขึ้นมาทันที ท่ามกลางลวดลายเหมือนพื้นผิวดาวตก มันเปล่งประกายนุ่มนวล
"ไฟกลางคืนอันเล็กนี่!"
ผิงผิงกรี๊ดเบาๆ
เด็กสาวมักต้านอะไรน่ารักๆ แบบนี้ไม่ค่อยได้ เธอถึงกับอยากเปลี่ยนใจแล้ว
ไฟนี้น่ารักจัง!
ทุกคนรีบหันไปมองด้านข้าง
เสี่ยวหลี่ไม่ได้คิดจะแลกของที่ระลึกตั้งแต่แรก เพราะเขากะจะมาเพิ่มอีกหลายๆ ครั้งจะได้สะสมเข็มกลัด
แต่เสิ่นจวงนี่สิ ตัวติดหนึบเกินไป ถ้าเขาไม่แลก ตาเฒ่านี่ก็จะจ้องเขาตาแป๋ว หน้าเหี่ยวย่นยังส่งยิ้มเจือความหมายว่า 'ถ้าไม่แลกกลับไปฉันจะคอยกลั่นแกล้งนาย'
ก็เลยช่วยไม่ได้...
เขาต้องเลือกแลก
ของที่ระลึกของฉายานักล่าพายุคือพัดลมมือถือขนาดเล็ก เจ้าพายุมังสารุ่น Q อ้าปากกว้าง กลายเป็นช่องลม เป่าลมออกมาไม่หยุด