สวี่จิ้งที่กำลังปีนเขาอยู่ข้างหน้าก็ค่อยๆ หยุดฝีเท้า หันไปมองด้านหลัง แววตาฉายความประหลาดใจดีใจ
'เจ้าจะตามข้ามา?'
ลิงใหญ่เบี่ยงสายตา แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ มันเกาะติดเขาอย่างกระชั้นชิด
'ฮ่าๆๆ! ถ้าอย่างนั้นพวกเรามาด้วยกัน'
ไม่คิดเลยว่าบนเส้นทางปีนผาเปลี่ยวเหงาจะได้รู้จัก 'เพื่อนใหม่' สวี่จิ้งเดินขึ้นต่อด้วยรอยยิ้ม
หลังจากลัดเลาะผ่านแนวป่าดึกดำบรรพ์ช่วงสั้นๆ ก็เป็นหน้าผาที่ชันกว่าเดิม
คราวนี้ไม่มีทางเลือกแล้ว
ถ้าเขาอยากขึ้นต่อ ก็มีทางนี้ทางเดียว
ลิงใหญ่ไม่กลัวภูผาหินพวกนี้เลย หุ่นที่เล็กบวกกับความสามารถในการปีนป่ายที่แข็งแกร่ง ทำให้มันกลายเป็นผู้ช่วยอันทรงพลังของสวี่จิ้งในการปีนเขา
หลังจากการสื่อสารง่ายๆ หลายต่อหลายครั้ง ในไม่ช้ามันก็เข้าใจว่าสวี่จิ้งต้องการหินทรงไหนมาเป็นตัวช่วย
มันกระโดดไปมาบนหน้าผาตรงนั้นเหยียบตรงนี้ที แล้วชี้ให้สวี่จิ้ง
นอกจากนั้น หินภูเขาที่ 'มีคนเคยเหยียบ' ก็เริ่มมีมากขึ้น ทำให้เขาอยากรู้มากขึ้นไปอีก
หรือว่าที่นี่มีคนอาศัยอยู่จริงๆ? แล้วยังขึ้นลงเขาเป็นประจำอีก?
ทำไมพวกเขาไม่เคยพบเลยสักครั้ง?
ระบบออกมาไขปริศนาทันท่วงที
[พื้นที่ที่มีอัตราการพัฒนาต่ำกว่า 20% จะไม่สามารถติดตามสิ่งมีชีวิตได้ รอให้คุณปรับปรุงที่นี่จนถึงมาตรฐาน ก็จะรู้ว่าที่นี่มีคนอยู่หรือไม่ อาศัยอยู่ที่ไหน]
สวี่จิ้งเข้าใจแจ่มแจ้ง
แต่ที่นี่มีคนอยู่ ก็พอเข้าใจได้
เพราะเทือกเขานี้ทอดยาวออกไปไกล รอบๆ เชื่อมกับหมู่บ้านเล็กๆ หรือหมู่บ้านในหุบเขาอะไร ก็เป็นเรื่องปกติมาก
ไปต่อ
หนึ่งคนหนึ่งลิงปีนป่ายอย่างเงียบเชียบ นอกหน้าผาเวิ้งว้างว่างเปล่า มีเพียงเสียงสกัดหินแผ่วเบากับเสียงลิงร้อง