มาแล้ว!!
ทุกคนตื่นตัวขึ้นมาทันที!
ถ้าสวี่จิ้งไม่ได้เตือนไว้ พวกเขาคงนึกว่าตัวเองหลงเข้ามาในเมืองโบราณที่ไหนสักแห่ง เพื่อร่วมพิธีบวงสรวงของชาวบ้านไปแล้ว
ยังดี ยังดี!
เสี่ยวอันแอบลูบขนแขนที่ลุกชัน ก่อนจะกอดผักชีล้อมช่อใหญ่ของตัวเองแล้วเดินตามฝูงชนไปข้างหน้า
เครื่องสังเวยถูกวางไว้ในถังเหล็ก รอบข้างมีเพียงเสียงไฟลุกพรึ่บ ๆ นักท่องเที่ยวทยอยกันวางเครื่องสังเวยทีละคน จนเมื่อเสี่ยวอันกอดช่อใหญ่เดินขึ้นไป ก็ได้รับสายตาเหลือบมองจากผู้นำทางอย่างสวี่จิ้งเป็นครั้งแรก
เขาตบบ่าเสี่ยวอัน สีหน้าพึงพอใจ
“คุณลูกค้าท่านนี้ได้เครื่องสังเวยมาเยอะเลยนะครับ ดูท่าคุณจะเป็นคนดีที่ชอบช่วยเหลือผู้อื่น คนใจดีแบบนี้ย่อมได้รับความสนใจจากเหล่าเทพเจ้า~”
พูดจบ เขาก็ส่งสัญญาณให้คนถัดไปเดินขึ้นมา ทำเอาเสี่ยวอันกับคนที่อยู่ด้านหลังและได้ยินคำพูดของสวี่จิ้งพากันสงสัยจนแทบคลั่ง
ความสนใจจากเหล่าเทพเจ้า?!
มันคืออะไรกัน?
นักท่องเที่ยวที่เพิ่งผ่านกิจกรรมไปหนึ่งรอบต่างหูผึ่งทันที ในคำอธิบายของแหล่งท่องเที่ยวไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้เลยนี่! หรือว่าจะเป็นเซอร์ไพรส์เล็ก ๆ? ให้เฉพาะคนที่ได้ไอเทมมามากที่สุดหรือเปล่า?
ทุกคนตาเป็นประกาย แต่จนกระทั่งทุกคนวางเครื่องสังเวยเสร็จ ผู้นำทางลึกลับคนนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรอีก พวกเขาจึงได้แต่กลับไปยืนที่เดิมพร้อมกับความสงสัย แล้วรอให้พิธีเริ่มต้นขึ้น...
……
อี๊ยา……
ท่ามกลางท้องฟ้ายามค่ำคืนอันเงียบสงัด เสียงขลุ่ยอันไพเราะพลันดังขึ้น ตามด้วยเสียงกลอง เสียงขับร้องของชายคนหนึ่ง กระทั่งเครื่องดนตรีที่ไม่รู้ว่าเป็นอะไร ก็ประสานเสียงเข้ามาด้วย