ฉินฉางหลินนั่งรถลากพลางอ่านหนังสือพิมพ์ จากตรอกหนานหลัวกู่เซียงทางเหนือเมือง มุ่งหน้ามายังบริเวณสะพานเทียนเฉียวทางใต้เมือง
ระหว่างทาง เขาบอกคนลากรถให้ชะลอ ไม่ต้องรีบร้อน
แต่เนื้อหาในหนังสือพิมพ์ก็ยังดึงดูดความสนใจของเขา!
ข่าวระบุว่ากองพลที่ 13 ของทหารญี่ปุ่นยึดได้ทั้งอำเภอแล้ว อีกไม่นานก็จะยึดเมืองกุ้ยหลินได้!
นี่คือการรุกครั้งใหญ่ครั้งสุดท้ายที่พวกญี่ปุ่นเปิดฉากบนผืนแผ่นดินหลงกั๋ว!
เป็นส่วนสุดท้ายของยุทธการอวี้เซียงกุ้ยอันโด่งดัง
และยังเป็นศึกที่ทำให้ผู้นำใหญ่แห่งอเมริกาผู้ต้องนั่งรถเข็น หมดศรัทธาในหัวหน้าโล้นอย่างสิ้นเชิง
ต่อมา เพื่อแลกกับการสนับสนุนให้กองทัพของช่างทำรองเท้าตัวน้อยจากจอร์เจียเคลื่อนลงใต้ เขาก็ข้ามหัวหัวหน้าโล้นไปโดยตรง
ลงนามในข้อตกลงฉาวโฉ่ฉบับหนึ่ง ทั้งยังทำให้ดินแดนทางเหนือทะเลทรายแยกตัวเป็นอิสระไปอย่างสิ้นเชิง!
ท้ายที่สุดหัวหน้าโล้นก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากส่งเสี่ยวซ่ง น้องเมียของตัวเองไปลงนามที่ดินแดนทางเหนือทะเลทราย
เสี่ยวซ่งเองก็ไม่ใช่คนโง่ รู้ดีว่าการลงนามหมายถึงอะไร
จึงปฏิเสธหัวชนฝา สุดท้ายหัวหน้าโล้นไม่มีทางเลือก ต้องส่งรองรัฐมนตรีคนหนึ่งไปลงนามรับคำประณามแทน
ฉินฉางหลินมองหนังสือพิมพ์แล้วได้แต่ส่ายหน้าอย่างจนใจ ถอนหายใจว่า ประเทศอ่อนแอก็ไม่มีสิทธิ์มีเสียงในการทูตจริง ๆ!