เวลาผ่านไปรวดเร็วราวกับปัสสาวะบ่อย เพียงพริบตาเดียวสามปีก็ล่วงเลยไปแล้ว พระชายาถงเจียมองเป่าจูตัวน้อยที่กำลังเข็นรถของเล่นวิ่งไปมาบนพื้นด้วยสีหน้าซับซ้อน ทั้งที่อนุหลินเองก็เป็นหญิงงามแท้ ๆ เหตุใดเป่าจูจึงเหมือนนายท่านได้ถึงเพียงนี้ ยังดีที่เครื่องหน้าดูดีกว่า มิฉะนั้นคงเป็นบาปกรรมแล้ว
ทุกเช้าเป่าจูตื่นนอนตรงเวลา ไม่เคยนอนอ้อยอิ่งและไม่เคยงอแงยามตื่น ปล่อยให้สาวใช้ปรนนิบัติแต่งกายและล้างหน้า จากนั้นไปคำนับมารดาเอก แล้วทั้งครอบครัวจึงรับประทานอาหารพร้อมกัน เป่าจูนั่งบนเก้าอี้เด็กที่ทำขึ้นเป็นพิเศษ กินเนื้อคำโต ๆ อย่างเอร็ดอร่อย ไม่ต้องกังวลเรื่องอาหารการกินเลย เพราะแม้แต่เกอเกอชิงหรงซึ่งมีความอยากอาหารดีอยู่แล้ว เมื่อเห็นนางกินก็พลอยกินได้มากขึ้น หลังอาหารก็เป็นเวลาออกกำลังกาย ทุกเช้าเป่าจูจะเข็นรถคันโปรดของตน (ถงกั๋วเหวยทุ่มเงินก้อนโตซื้อมาประดับลูกปัดอัญมณีไว้เต็มคัน) วิ่งวนอยู่ในเรือนหลักเพื่อใช้พลังงาน และถือโอกาสทำลายต้นไม้ดอกไม้ในเรือนไปด้วย หลังมื้อกลางวันและงีบพักยามบ่าย นางก็ไปจับจิ้งหรีด ให้อาหารปลาในสวน หากอารมณ์ดีขึ้นมาก็วิ่งไปสนามฝึกยุทธ์ ออกกำลังกับพี่ชาย ทั้งวิ่ง ปีนต้นไม้ ปีนเขา และขว้างลูกธนูลงหม้อ เหล่าคนรับใช้ในจวนผลัดเปลี่ยนกันมาถึงสองชุดแล้ว นอกจากตงเสวี่ยซึ่งคอยติดตามใกล้ชิด คนอื่น ๆ ล้วนต้องกินยาบำรุงโสมที่หมอประจำจวนจัดให้ ซึ่งเป็นตำรับรองลงมาอยู่ทุกวัน จึงจะฝืนทนไหว
เมื่ออายุมากขึ้น ความทรงจำก็เริ่มฟื้นคืน ในฐานะผู้ทำภารกิจ ก่อนมาเกิดใหม่ฉันจงใจกินยาเพิ่มพละกำลังกับยาเพิ่มความกระปรี้กระเปร่า เพื่อให้ชาร์จพลังแค่หกชั่วโมงก็มีแรงได้ทั้งวัน เมื่อรับภารกิจจากพระสนมเอกเฉวี่ยฮุ่ย ซึ่งปรารถนาจะใช้ชีวิตอย่างเบิกบานไปตลอดชีวิต ฉันก็อาศัยเส้นสายของเต๋อเฟย จัดการปรับโฉมให้ตัวเองอีกครั้ง ให้เป็นฉบับงามสง่าของถงกั๋วเหวย รับรองว่าฐานะในจวนถงเจียจะไม่เป็นเหมือนร่างเดิม ที่เป็นบุตรสาวอนุอยู่จนพี่สาวคนโตสิ้นชีพ ถึงถูกขุดขึ้นมาจากมุมอับแล้วส่งเข้าวัง จากนั้นก็ถูกละเลยอยู่ในวัง ไม่มีบุตร ต่อมายังถูกเต๋อเฟยกดตำแหน่งไว้ ถึงเต๋อเฟยจะได้เป็นไทเฮาแล้วสิ้นชีพในเวลาไม่นาน แต่ก็ชวนให้ขัดใจอยู่ดี ชาตินี้เจ้าของร่างเดิมอยากใช้ชีวิตให้เต็มที่สักครั้ง กดเต๋อเฟยไว้ตลอดชีวิต ฉันถามเจ้าของร่างเดิมว่าไม่เข้าวังดีหรือไม่ นางคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ปฏิเสธ อย่างไรแต่งงานไปก็ต้องเข้าเฝ้าพระสนมในวัง ทั้งยังต้องดูแลคนทั้งครอบครัว ส่วนการมีบุตรก็ใช่ว่าจะรอดเสมอไป สู้เข้าวังยังดีกว่า อย่างน้อยก็ใช้ตำแหน่งกดเต๋อเฟยได้ ต่อให้ไม่มีบุตรก็ยังแก้ทะเบียนวงศ์ตระกูลได้ ทางที่ดีที่สุดคือแก้ทะเบียนของอิ้นเจินด้วย จะได้เป็นไทเฮา
ยามนี้ก้อนแป้งสีชมพูกำลังร่ายพลองอย่างห้าวหาญในสนามฝึกยุทธ์ เป่าจูมั่นใจในตัวเองยิ่งนัก ฉันยังชอบความรู้สึกปลอดภัยจากพลังการต่อสู้ที่เต็มเปี่ยมแบบนี้อยู่ดี ชาตินี้เกิดในตระกูลมั่งคั่ง จึงได้ฝึกวิชายุทธ์อย่างจริงจัง แต่ตอนนี้ยังเด็ก สมองและร่างกายถูกสัญชาตญาณครอบงำ จึงเอาแต่วิ่งไล่จับแมวหยอกสุนัข และยังอยากปีนต้นไม้อีกด้วย ทุกวันนี้ที่นางฝึกยุทธ์ร่วมกับพี่ชายในสนามได้ ก็เพราะถงกั๋วเหวยหมดหนทางจริง ๆ ไม่เคยพบเด็กที่มีพลังงานเหลือล้นถึงเพียงนี้มาก่อน หากใช้พลังงานไม่หมดในแต่ละวัน คืนนั้นทุกคนก็อย่าหวังจะได้นอน เสียงร้องดังจนเรือนละแวกใกล้เคียงหลายแห่งต่างรู้กันทั่ว เขาไม่เคยรู้สึกเสียหน้าเช่นนี้มาก่อน แต่ถ้าพลังงานหมด ก็หมายความว่าเรือนจะถูกทุบทิ้ง จึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเลี้ยงดูตามธรรมเนียมดั้งเดิมของหญิงสาวชาวแมนจู ไม่ต้องยึดติดกับความอ่อนโยนเรียบร้อยแบบสตรีชาวฮั่นแล้ว เรื่องนั้นมีชิงหรงคอยรักษาหน้าให้ ส่วนเป่าจูก็ส่งไปฝึกยุทธ์ ฝึกขี่ม้ายิงธนูที่สนามฝึก จะได้ไม่ทำสวนพังพินาศ
เมื่ออายุเจ็ดขวบ นอกจากเรียนรู้การดูแลจวนและฝึกอ่านเขียนในช่วงเช้าแล้ว ยามบ่ายเป่าจูก็ฝึกยุทธ์กับพี่ชาย แส้ในมือนางสะบัดอย่างคล่องแคล่วและทรงพลัง เพียงดูตอไม้ที่ถูกฟาดจนขาดสะบั้นกลางลำต้นในลานฝึกก็รู้แล้วว่าแรงเพียงใด ด้วยพรสวรรค์เหนือสามัญของเป่าจู ไม่ว่าจะเป็นแส้ พลอง หรือดาบ ล้วนใช้ได้อย่างคล่องแคล่วเป็นเรื่องเป็นราว อาจารย์สอนวิชายุทธ์ทั้งรักทั้งหมั่นไส้นาง รักในพรสวรรค์ด้านการต่อสู้ แต่ก็เสียดายที่สตรีมิอาจออกรบ มิฉะนั้นนางคงได้สร้างชื่อเสียงไปแล้ว
ปีนี้เป่าจูมีม้าตัวน้อยเป็นของตนเอง เดิมทีถงกั๋วเหวยตั้งใจยกท่าเสวี่ยให้เป่าจู เป็นม้าตัวเตี้ยสีขาวที่เชื่องอ่อนโยน แต่เป่าจูกลับตกหลุมรักม้าสีดำตัวนี้ตั้งแต่แรกเห็น ดำสนิทราวหมึก แผงคอเป็นมันเงาสลวยดุจม่านน้ำตก ขาทั้งสี่แข็งแรงกำยำ กล้ามเนื้อเป็นมัดชัดเจน ท่าทางหยิ่งผยอง ถงกั๋วเหวยทัดทานไม่ไหวจึงยอมตกลง จากนั้นเป่าจูก็ตั้งชื่อให้มันอย่างกึกก้องว่า ต้าเฮย!
มุมปากถงกั๋วเหวยกระตุกขณะมองเป่าจูยกยอชื่อต้าเฮยเสียราวกับเป็นชื่อที่ดีที่สุดในใต้หล้า ยิ่งทำให้เขาตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะเพิ่มชั่วโมงเรียน นางต้องมีความรู้ติดตัวบ้าง
ยามเย็นก่อนกลับไปกินอาหารที่เรือนหลัก นางแวะไปดูน้องชาย ใช่แล้ว น้องชายผู้มีชื่อเสียงโด่งดังอย่างหลงเคอตัว ปีนี้เพิ่งอายุครบหนึ่งขวบ หลงเคอตัวกำลังนอนบนเตียงพ่นฟองน้ำลาย พอเห็นเป่าจูเข้ามาก็ร้องเรียกทันที ตื่นเต้นยิ่งนัก เด็กเล็กมักชอบเล่นกับเด็กโตกว่า ยิ่งเป่าจูมีแรงมากพอจะโยนเขาขึ้นสูงได้ด้วย เป่าจูเริ่มจากขยำแก้มน้องชายอย่างเมามัน แล้วก็ดูดพุงน้อย ๆ ก่อนจะดูดกระหม่อมอีกครั้ง กลิ่นหอมน้ำนมซึมลึกถึงปอด จากนั้นจึงเริ่มโยนขึ้นสูง หลงเคอตัวตื่นเต้นจนปล่อยน้ำลายไหลไม่หยุด พระชายาถงเจียเดินออกมาจากห้องด้านในเช่นกัน “พอแล้ว รีบมากินข้าว อย่าเล่นกับน้องอีก หากตื่นเต้นเกินไปคืนนี้เจ้าก็ไปนอนเป็นเพื่อนเขาเสีย ข้าทนไม่ไหวหรอก ความตื่นเต้นของเขายังน้อยกว่าตอนเจ้าอายุเท่านี้อยู่บ้าง”
หลังรับประทานอาหารเสร็จ เป่าจูถือชาช่วยย่อยอยู่ในมือ แล้วถามอย่างอ้อยอิ่งว่า “พี่หญิงเล่า วันนี้เหตุใดจึงไม่อยู่ที่นี่อีกแล้ว” พระชายาถงเจียลดเสียงลง “ปีหน้าก็ต้องเข้าวังแล้ว ช่วงนี้จึงเรียนกฎระเบียบกับแม่นม เวลากระชั้นนัก ระยะนี้คงไม่ได้มากินอาหารด้วยกันแล้ว” พระชายาถงเจียกังวลใจยิ่ง ชิงหรงร่างกายไม่แข็งแรง ไม่ควรกลัดกลุ้มมากเกินไป แต่วังหลังก็วุ่นวายถึงเพียงนั้น ลูกสาวของนางจะไม่ถูกคนกินจนไม่เหลือกระมัง ยามนี้ทำได้เพียงจัดสาวใช้และแม่นมเพิ่มอีกหลายคน หวังว่าจะคุ้มครองชิงหรงให้ปลอดภัย เป่าจูก็กังวลเช่นกัน เพราะตามประวัติศาสตร์ พี่หญิงผู้นี้ถูกเต๋อเฟยวางแผนใช้เป็นบันไดสู่ตำแหน่งสูง ทั้งยังสูญเสียบุตรสาวและสิ้นชีพเพราะโศกเศร้าเกินทน ฮ่องเต้ก็เป็นผู้ชายประเภทเกาะกินครอบครัวภรรยาชัด ๆ ใช้ตระกูลถงเจียในราชสำนัก ส่วนในวังหลังก็ใช้พี่สาวคนโตคอยกดตระกูลหนิวกู่ลู่และสี่พระสนมเอก แต่กลับไม่ยอมให้เลี้ยงดูบุตรโดยลงชื่อในทะเบียนวงศ์ตระกูล ต้องสิ้นเปลืองทั้งเงินและแรงกายเลี้ยงบุตรให้หญิงอื่น ใช้ตระกูลถงเจียจนหมดสิ้น ไม่เคยนึกถึงผลที่จะตามมาเมื่อยกตระกูลถงเจียขึ้นสูงแต่ไร้โอรส สุดท้ายก็มีชีวิตอยู่แค่รัชสมัยของเขาเท่านั้น!
แต่เครือญาติใกล้ชิดกันย่อมไม่อาจมีบุตรที่สมบูรณ์ได้ อีกทั้งเมื่อดูจากอาการหลงรักจนหน้ามืดตามัวของพี่หญิงแล้ว ก็คงยากเหลือเกิน หลายปีมานี้ฉันไม่เคยเหน็บแนมเป็นนัย ๆ เลยหรือ แต่บุรุษผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดแห่งอำนาจ ทั้งยังเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่วัยเยาว์ เพียงพูดจาหวานหูสักหน่อย มอบข้อยกเว้นไร้ค่าบางประการ นางก็ยกหัวใจให้เขาไปเสียแล้ว นิยายเรื่องผู้ชายเกาะกินภรรยาแล้วทรยศที่ฉันตั้งใจหาให้อ่าน นางกลับไม่รับฟังแม้แต่คำเดียว ช่างเถอะ เคารพการเลือกของผู้อื่นไปแล้วกัน อย่างไรผู้ทำภารกิจก็เปลี่ยนแปลงแนวโน้มใหญ่ไม่ได้ ต่อให้เปลี่ยนชะตาชีวิต สุดท้ายก็จะกลับเข้าสู่เส้นเวลาเดิมอย่างไร้รูปร่าง ทำได้เพียงลงมือกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้น เช่น การสืบราชบัลลังก์ของจักรพรรดิหย่งเจิ้ง การสืบต่อพลังมังกรเปลี่ยนแปลงไม่ได้ แต่คนอย่างตระกูลอูหยาที่สิ้นชีพในปีแรกแห่งการครองราชย์ของโอรส จนพลังหงส์เบาบางน่าสงสารเช่นนั้น ตามหลักการแล้วพอจะขยับได้ ครั้นถึงเวลาหากยังกล้าใช้เรื่องไม่ให้พี่หญิงพบลูกมาขายความน่าสงสาร ก็จะให้แม่นมเปิดโปงแผนการ ขัดขวางการเลื่อนตำแหน่งเสียหน่อย หากจะเลื่อนตำแหน่งก็เลื่อนกันพร้อมหน้า ไม่จำเป็นต้องแต่งตั้งนางเพียงคนเดียว