เหล่าทหารปราบปีศาจชุดคลุมดำทั้งหลายต่างรู้ดี
แม้ก่อนหน้านี้หลี่หย่งจะไม่เคยแสดงท่าทีไม่ยอมรับสวี่เย่ออกมาอย่างชัดเจน
แต่ทุกคนก็รู้ดีว่าหลี่หย่งกับซุนก่วงนั้นเหมือนกัน ล้วนไม่ยอมรับสวี่เย่ทั้งคู่
แต่ตอนนี้เป็นอะไรไป?
หลี่หย่งกลับเรียกสวี่เย่ว่าท่านผู้ใหญ่!
และทุกคนสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า คำเรียกท่านผู้ใหญ่ในปากของหลี่หย่งครั้งนี้ ไม่ได้มีความหมายเชิงเยาะเย้ยแม้แต่น้อย
กลับเป็นการเรียกที่ออกมาจากใจจริง
นี่มันเรื่องอะไรกัน?
ในจวนลั่วเสียแห่งนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ถึงทำให้หลี่หย่งเปลี่ยนไปขนาดนี้?
หลินอวี่เยียนและจ้าวเหิงยิ่งมองสวี่เย่ด้วยความไม่อยากเชื่อ
พวกเขายากที่จะเข้าใจว่าสวี่เย่ทำอะไรลงไปกันแน่?
ส่วนหลี่หย่งเห็นทุกคนยังตะลึงงันอยู่ ก็บันดาลโทสะขึ้นมาทันที "พวกเจ้ากลายเป็นใบ้กันหมดแล้วหรือไง? ไม่รู้จักพูดหรืออย่างไร?"
เขากลัวจริงๆ ว่าพวกนี้จะไม่รู้จักกาลเทศะ ยังคิดว่าสวี่เย่เป็นเพียงทหารปราบปีศาจชุดคลุมดำธรรมดา แล้วไปรนหาที่ตายกับจอมสังหารผู้นี้
พอเขาพูดจบ ทุกคนถึงได้ตั้งสติได้
แม้จะไม่รู้ว่าในจวนลั่วเสียเกิดอะไรขึ้น
แต่พวกเขาก็พอจะเข้าใจได้ว่า ต้องเป็นเพราะสวี่เย่ทำเรื่องน่าสะพรึงกลัวอะไรบางอย่าง ถึงทำให้หลี่หย่งและพวกมีปฏิกิริยาเช่นนี้
ในทันใดนั้น ก็ไม่มีใครกล้าพูดจาไร้สาระต่อไปอีก
หลินอวี่เยียนพูดขึ้นเป็นคนแรก "ทางเรานั้นไม่มีใครหนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว"
จ้าวเหิงก็พูดขึ้นเช่นกัน "ไม่มีใครหนีรอดแม้แต่คนเดียว"
คนอื่นๆ เห็นดังนั้น ต่างก็พูดถึงสถานการณ์ในพื้นที่ที่ตนรับผิดชอบออกมา
ในช่วงเวลานั้น มีคนคิดจะฉวยโอกาสหนีเอาตัวรอดจริงๆ
แต่ด้วยการปิดล้อมของเหล่าทหารปราบปีศาจชุดคลุมดำจำนวนมาก
ใครก็ตามที่คิดจะฉวยโอกาสหนี ต่างถูกพวกเขาสังหารหมด