พอพูดจบ ซูอวิ๋นอวิ๋นก็หัวเราะออกมาทันที
สมาชิกสภานักเรียนที่เดินมาส่งเครื่องดื่มก็แอบโล่งใจ
เรื่องวุ่นวายใหญ่ขนาดนี้ โชคดีที่ไม่โดนตัวจริงเล่นงาน
สมาชิกสภานักเรียนถือเครื่องดื่มที่เป็นที่จับตามองของทุกคนเดินกลับมาหาหลินซวนซวน
ทั้งสงสัย "ส่งให้เธอจริงเหรอ"
ฉือหยู่บอกให้เขาไปซื้อชานมส่งคน แต่ไม่ได้บอกว่าส่งใคร เขาเลยตัดสินใจเองยกไปให้เฉียวอิ่งก่อน ก็คิดจะเอาหน้าต่อหน้าคุณหนูใหญ่ตระกูลรวย
แต่ตอนนี้คนที่ได้กลายเป็นนักเรียนย้ายโรงเรียนที่ไม่มีใครรู้จัก ท่าทีของเขาก็เปลี่ยนไปโดยไม่รู้ตัว
สายตาทุกคนมุ่งไปที่หลินซวนซวนตามคำถามของสมาชิกคนนั้น
ยังไงซะประธานสภานักเรียนก็เป็นบุคคลสำคัญของแผนกนานาชาติ การได้มาพัวพันกับคนจาง ๆ แบบนี้ ก็น่าสนใจไม่น้อย
หลินซวนซวนจะยอมรับก็ไม่ได้ ปฏิเสธก็ไม่ได้
เพราะเฉียวอิ่งเพิ่งพูดว่าเครื่องดื่มแก้วนั้นเป็นของถูกไม่มีใครเอา
ไม่ว่าจะทำยังไงก็ดูน่าอายไปหมด
เธอเหลือบมองเม่อลี่ที่ออกหน้าแทนเธออยู่ข้าง ๆ
เม่อลี่เข้าใจ คุ้มกันหลินซวนซวนไว้ข้างหลัง แล้วเอ่ยปากก่อน "ท่าทางแบบนี้หมายความว่าไง"
สมาชิกสภานักเรียนอธิบาย "ฉันก็แค่อยากถามอีกครั้ง เผื่อส่งผิดอีก..."
เม่อลี่เหลือบมองเฉียวอิ่งที่อยู่ท้ายแถว แล้วเพิ่มน้ำเสียง
"เราไม่ใช่คนแบบที่เห็นแก่หน้าก็เลยยอมรับแล้วโดนจับได้ก็ยังแก้ตัว ดูถูกนมชาราคาถูกแล้วยังพูดว่าไม่มีใครเอา"
สมาชิกสภานักเรียนอ้าปาก
ไม่คิดว่าเม่อลี่จะต่อปากต่อคำตัวเองเพื่อเหน็บแนมเฉียวอิ่ง เหงื่อเย็นไหลพรากทันที แล้วมองไปท้ายแถวอย่างกระวนกระวายใจ
หลินซวนซวนดึงเสื้อเม่อลี่ แล้วพูดเสียงเบา "เม่อลี่ เธอเป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลรวย แล้วก็เป็นเพื่อนเล่นที่โตมากับเพื่อนร่วมชั้นฉือหยู่ด้วย อย่าพูดแบบนี้สิ..."
ท่าทางขี้ขลาดของหลินซวนซวนทำให้เม่อลี่ยิ่งรู้สึกแทนเธอ
"เป็นคุณหนูใหญ่ตระกูลรวยก็ bully คนอื่นได้เหรอ แย่งของคนอื่นแล้วก็ทำให้คนอื่นชอบตัวเองได้เหรอ"
