หมอกยามเช้าเพิ่งสลายไป กระจกอาคารหน้าร้านขายเครื่องประดับยังมีหยดน้ำค้างบางๆ ติดอยู่
เมื่อพระอาทิตย์เริ่มขึ้นถึงจุดสูงสุด จางเจี้ยนเฉิงก็ผลักประตูร้านเข้ามา
พื้นเพิ่งถู กวาดเสร็จใหม่ๆ ยังเปียกชื้นเป็นประกาย ลมพัดเข้ามา ความแห้งสบายก็แผ่กระจาย
หลินซวนซวนมาถึงร้านแล้ว กำลังช่วยจางเจี้ยนเฉิงขนของที่เพิ่งแกะจากรถเมื่อคืนเข้าโกดัง
ในขณะที่ก้มลง เธอเหลือบเห็นร่างคนหนึ่งเดินเข้ามาในร้านพร้อมสายลมยามเช้า
“ซู่ไป๋ ในที่สุดเธอก็มา ฉันกับผู้จัดการร้านเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว...”
วินาทีถัดมา ร่างคุ้นเคยอีกคนก็เดินตามเข้ามา
หลินซวนซวนตกใจจนตัวตรงขึ้น มองอยู่นานสองวินาทีกว่าจะแน่ใจว่าเป็นเฉียวอิ่ง คุณหนูผู้แสนน่ารำคาญคนนั้นจริงๆ
จางเจี้ยนเฉิงเปิดม่านประตูโกดังออก แล้วเร่งเร้า “เสี่ยวจง เร็วเข้าไปเปลี่ยนเสื้อ... คุณย่าเทวดาเงิน?”
สีหน้าเปลี่ยนจากตกใจเป็นดีใจ จางเจี้ยนเฉิงสไลด์เท้าก้าวข้ามหลินซวนซวน แล้วดันไหล่จงซู่ไป๋เปิดทาง
“ยินดีต้อนรับ↗เลยยย~”
ดวงตาเขาวาววับ มองเฉียวอิ่งเหมือนมองเงิน
“คุณหนูวันนี้อยากได้อะไรเป็นพิเศษไหมคะ?”
จงซู่ไป๋ส่ายหน้า แล้วเดินไปที่ตู้เก็บของพนักงานข้างๆ โกดังเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า
วันนี้อากาศร้อน ห้างระบายอากาศช้า เขาถอดเสื้อวอร์มด้านนอกออก สวมผ้ากันเปื้อนทับเสื้อยืดสีขาว
เผยให้เห็นแขนที่ลีบแต่แข็งแรง
จางเจี้ยนเฉิงพาเฉียวอิ่งไปนั่งที่บาร์ริมหน้าต่าง แล้วรินน้ำอุ่นจากตู้กดน้ำให้แก้วหนึ่ง
แล้วมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง
เฉียวอิ่ง: “ฉัน... สมัครสมาชิก?”