ในหมู่ปีศาจเกิดความวุ่นวายขึ้น ปีศาจกลุ่มหนึ่งฝ่าวงปีศาจทั้งหลายเดินมาอยู่แถวหน้า
ม่อฝานมองไปโดยสัญชาตญาณ เห็นผู้นำเป็นชายชราร่างผอมแห้ง สวมชุดคลุมดำ ผิวคล้ำ
“นี่...คนหรือ?”
ขณะที่เห็นชายชราคนนี้ ม่อฝานต้องตกใจไม่น้อย เพราะอีกฝ่ายดูไม่เข้ากับปีศาจรอบข้างเลยสักนิด แทบไม่มีวี่แววของการเป็นปีศาจเลยแม้แต่น้อย ดูอย่างไรก็เป็นมนุษย์แท้ๆ!
“ไม่ใช่...นี่คือปีศาจตัวหนึ่ง!”
ไม่นาน ม่อฝานก็รู้สึกเย็นวาบในใจ พอจะสังเกตเห็นความผิดปกติได้บ้าง
เพราะจู่ๆ เขาก็พบว่าในแขนเสื้อของชายชราผู้ผอมแห้งผู้นี้ไม่ได้มีแค่สองมือ หากแต่มีถึงสี่มือด้วยกัน!
ชายชราผู้ผอมแห้งแม้จะมีร่างเป็นมนุษย์ แต่กลับหัวล้านเหมือนม่อฝาน บนหัวโล้นยังคล้ำเล็กน้อย ดูประหลาดยิ่งนัก
ชายชราผู้นี้ปรากฏตัวขึ้น เสียงพูดคุยของปีศาจรอบข้างก็เงียบลงทันที เห็นได้ชัดว่าต่างพากันมีความเกรงกลัวต่อชายชราผู้นี้อยู่บ้าง
ม่อฝานสังเกตเห็นว่าข้างหลังชายชราผู้นี้มีปีศาจสามตัวตามมา ปีศาจเหล่านี้คล้ายกับปีศาจหมาป่าชิงเหลียนและพวกเดียวกัน ต่างก็กลายร่างเป็นปีศาจที่มีรูปร่างมนุษย์บางส่วนออกมาแล้ว
เพียงมองจากภายนอก สิ่งที่ม่อฝานพอจะเดาได้ก็มีเพียงปีศาจแมงมุมตัวหนึ่งเท่านั้น
ส่วนอีกสองตัวที่เหลือ ม่อฝานเดาไม่ออกว่าตัวจริงเป็นอะไร แต่ก็สังเกตเห็นว่าสองตัวนี้เหมือนกับชายชราผู้ผอมแห้ง ต่างก็หัวล้านเหมือนกัน ถือว่าค่อนข้างพิเศษอยู่บ้าง
เห็นว่าชายชราผู้นี้ดูเหมือนจะมีบารมีในหมู่ปีศาจอยู่พอสมควร ม่อฝานจึงรีบร้องขอความช่วยเหลือทันที “พี่ปีศาจ ช่วยด้วย! พวกข้าเพียงมาขอพึ่งจ้าวปีศาจภูเขาดำลมเท่านั้น มิใช่ปีศาจน้อยที่ไม่มีมารยาท!!”
“บังอาจนัก!”
เพียงม่อฝานเอ่ยปากจบ ปีศาจแมงมุมที่อยู่ข้างหลังชายชราชุดดำก็ตวาดใส่เขาทันที