เขาดำลมมียอดเขาดำลม ตรงหน้าม่อฝานแล้วหาได้น่าแปลกใจไม่ สิ่งเดียวที่เขากลับตำหนิก็คือพวกปีศาจเหล่านี้ตั้งชื่อกันได้แย่เสียเหลือเกิน
ถ้ำดำลมที่ว่านี้มิได้อยู่บนยอดเขาดำลม หากแต่สูงกว่ากึ่งภูเขาขึ้นไปมาก อยู่ท่ามกลางหมู่เมฆหมอกที่บดบัง
ณ ที่แห่งนี้เป็นถ้ำขนาดใหญ่ที่มนุษย์ขุดเจาะขึ้น ภายนอกถ้ำมีปีศาจน้อยร่างกำยำถือหอกเหล็กกล้าคอยเฝ้าอยู่หลายตน
ปีศาจน้อยเหล่านี้ล้วนเหมือนกับพวกชิงเหลียน ต่างสำแดงร่างคนออกมาเกินครึ่งแล้ว ท่อนบนส่วนใหญ่เป็นร่างคน ท่อนล่างยังคงเป็นร่างสัตว์ที่เต็มไปด้วยขนและเกล็ดยังมิได้หลุดร่วง
ถึงกระนั้น ปีศาจเหล่านี้ก็ยังดูมีราศีกว่าม่อฝานที่เพิ่งกลายเป็นปีศาจได้ไม่นาน อย่างน้อยบนตัวยังมีเสื้อกัญชาขาด ๆ ปกปิดร่างกายอยู่
มองดูพวกปีศาจครึ่งคนครึ่งสัตว์เหล่านี้ ม่อฝานในใจอดบ่นไม่ได้ "ดูท่าพวกปีศาจที่นี่จะจนเข็ญเหลือเกิน ก่อนหน้านี้มีปีศาจที่กินไม่อิ่ม ตอนนี้แม้แต่ทหารปีศาจที่นี่ยังแต่งตัวขาดวิ่น ไปวางไว้ในแดนมนุษย์ก็เป็นพวกคนไร้บ้านชัด ๆ !"
"พวกข้ามาเฝ้าจ้าวอ้วนใหญ่ ท่านอยู่แต่ในถ้ำหรือไม่?"
ตาข้างเดียวยกปากถามทหารปีศาจที่ปากถ้ำ
"กลับเป็นตาข้างเดียวตงมู่ใต้บัญชาของแม่ทัพสี่!"
"เรียนตงมู่ จ้าวอ้วนใหญ่กำลังอยู่ในถ้ำดื่มสุรากับสามแม่ทัพ!"
ปีศาจน้อยตนหนึ่งที่ดูไม่ออกว่าเป็นปีศาจอะไรตอบ
"แม่ทัพสี่ก็อยู่ด้วย? ดีเลย พวกข้าจะเข้าไปเดี๋ยวนี้!"
ตาข้างเดียวดวงตาเป็นประกาย แล้วหันไปพูดกับพวกชิงเหลียน "คุมพวกมันเข้าไปในถ้ำ ให้จ้าวอ้วนใหญ่ตัดสินใจ!"
"รับทราบ นายท่าน!"
พวกชิงเหลียนต่างพยักหน้า แล้วผลักไส้ม่อฝานกับปีศาจกระต่าย ลากจูงฮัสกีเดินเข้าไปในถ้ำ
ปีศาจตงมู่ชุดดำที่อยู่ข้าง ๆ เห็นดังนั้นจึงพาลูกน้องปีศาจน้อยสามตนตามเข้าไปด้วย
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า... คราวนี้งูพิษทำได้ดี ข้าน้อยอยากจับสตรีมนุษย์มาลิ้มลองนานแล้ว น่าเสียดายที่นังหญิงสาวชั้นบี้เซียวคอยจับตาดูแน่นเกินไป