"เอี๊ยด—"
ประตูถูกผลักเปิด
หลินโยวเวยนึกว่าเป็นใครในบ้านที่ไร้สาระและจะมาหาเรื่องอีก จึงเงยหน้าขึ้นอย่างไม่พอใจ
เมื่อเห็นว่าคนที่เดินเข้ามาคือหมิงเยี่ยนเฉิง!
เธอวางหนังสือและแผนผังร่างกายมนุษย์ในมือลงทันที ประหลาดใจและดีใจ: "วันนี้กลับมาเร็วได้ยังไงคะ?"
หมิงเยี่ยนเฉิงชอบที่เธอทั้งหัวใจเต็มไปด้วยเขา แววตายิ้มแย้มคว้าเอวเธอไว้ ดึงเธอมานั่งบนตักเขาเบาๆ
หลินโยวเวยดิ้นขลุกขลัก: "ขาคุณยังไม่ดี อย่าให้ฉันนั่งบนตัวคุณบ่อยๆ นะคะ"
หมิงเยี่ยนเฉิงไม่ปล่อยเธอ: "นิดเดียวเอง เจ้าก้อนนี้น้ำหนักเบาอย่างกับแมว จะทับฉันพังได้ไง"
"อีกอย่าง ฉันชอบให้เธอนั่งดีๆ บนตักฉัน..."
หลินโยวเวยเริ่มระแวดระวังว่าเขากำลังจะพาบรรยากาศไปทางสีกาอีกแล้ว จึงรีบแก้ทาง: "คุณกลับมาแล้วไม่ต้องไปแล้วหรือเปล่า? ดีเลย! มาเริ่มรักษากันเลยดีกว่าค่ะ!"
หมิงเยี่ยนเฉิง: "...อย่าเพิ่งรีบ มา ดูนี่ก่อน"
หลินโยวเวยมองดูกล่องกำมะหยี่สีแดงที่เขาหยิบออกมา รู้สึกตกใจอย่างมาก!
ตอนนี้มันปี 62 นะ!
กล่องแบบนี้ในยุคนี้แทบจะไม่มีให้เห็น!
แสดงว่าหายากและล้ำค่าขนาดไหน!
เธอรับมาและถามด้วยความสงสัย: "นี่อะไรเหรอคะ?"
หมิงเยี่ยนเฉิงมองเธออย่างชื่นชอบท่าทางดีใจตื่นเต้นของเธอ ยกคางขึ้นนิดหน่อย เป็นเชิงบอกให้เธอเปิดดู
เมื่อเปิดกล่องออก ข้างในเป็นนาฬิกาผู้หญิงหรูหราประณีต!
หน้าปัดเล็กกะทัดรัด สายนาฬิกาเป็นหนังสีแดง พิเศษที่สุดคือรอบหน้าปัดฝังด้วยเพชรเม็ดเล็กเป็นวง!