"โอ๊ย~น้องสาวเอ๋ย! นิสัยดีอย่างนี้แหละถึงถูก! ใจคอกว้างขวาง อะลุ่มอล่วยให้เด็ก ๆ!"
"ดูสิ นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว! แปดโมงเช้าแล้วนะ! ยังไม่ยอมตื่นอีก!"
"จะบ้าตาย! สะใภ้ใหม่บ้านไหนเขานอนเอกเขนกจนตะวันโด่งไม่มีสุ้มเสียงบ้างล่ะ!"
"ถ้าเป็นบ้านนอกที่ไม่มีเหตุผล เปิดประตูห้องถอดบานพับออกแล้ว แถมแม่สามียังจะเอาน้ำเย็นราดใส่ผ้าห่มให้สลด!"
หลินโยวเวยรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว กำลังเคลิ้มหลับงัวเงีย ก็ถูกปลุกด้วยเสียงแหลมเล็กเสียดหูไม่น่าฟัง
นี่ใครกัน?
เธอตั้งใจฟังดูดี ๆ เป็นเสียงแปลกหูไม่เคยได้ยิน
ถูกขัดจังหวะจนตื่นเสียแล้ว หลินโยวเวยอารมณ์เสีย ยังไงก็หลับไม่ลงแล้ว งั้นลุกขึ้นเสียเลยดีกว่า
จะได้ไปสวนหลังบ้าน เก็บตัวอย่างพืช เปิดระบบกล่องสุ่มหมอเทวดาดู
ในห้องโถงใหญ่ ตู้รัวซินกำลังต้อนรับพี่สะใภ้ใหญ่ของเธอ จ้าวหย่าฉิน "ท่านพี่หยุดพูดเถิดเจ้าคะ คนนั้นนิสัยไม่ดี ถูกได้ยินเข้าเดี๋ยวคงไม่ดี"
จ้าวหย่าฉินแค่นเสียงเย็น "โอ๊ะ! ไม่ดีอย่างไรกัน?"
"ฉันจะลองดูนัก! ดูซิว่าเธอมีสามเศียรหกกรน่าเกรงขามอย่างไร! ฉันไม่เชื่อหรอกนะ! เธอยังจะกล้าทำร้ายฉันอีกหรือ?"
จ้าวหย่าฉินเอานิ้วจิ้มไปที่หน้าผากของตู้รัวซิน "ก็เพราะเธอใจดี! ถึงปล่อยให้คนไร้ยางอายแบบนี้มาขี่หัวเหยียบไหล่ได้!"
ตู้รัวซินเหลือบเห็นหลินโยวเวยเดินไปหลังบ้าน จึงกดเสียงต่ำเตือนเธอ "วันนี้ฉันเรียกท่านมาเพราะมีเรื่องสำคัญ ท่านอย่าทำให้วุ่นวายไปมากกว่านี้เลย"