"แย่แล้ว! ฉันก่อเรื่องใหญ่เข้าจริง ๆ งั้นเหรอ?"
หลินโยวเวยพอเห็นสีหน้าเขา ก็รู้ทันทีว่าเรื่องไม่ดีแน่!
หมิงเยี่ยนเฉิงอดหัวเราะไม่ได้ เขายื่นมือไปลูบผมบนศีรษะเธอเบา ๆ "นี่เธอบ้าระห่ำจริง ๆ เลยนะ! รู้ไหมว่าพี่ใหญ่ของตู้รัวซินอยู่ระดับไหน?"
หลินโยวเวยยิ้มไม่ออก กลืนน้ำลายลงคอ ก่อนถามอย่างระมัดระวัง "ถ้าอย่างนั้น... เขาเก่งกว่าคุณอีกเหรอ?"
คำพูดนี้ทำให้หมิงเยี่ยนเฉิงรู้สึกปลาบปลื้มอย่างบอกไม่ถูก
ในใจเธอ ตัวเขาเก่งมากอยู่แล้วนี่นา!
ถึงอย่างนั้น เขาก็ไม่ได้เหลิงจนลอยไปเพราะคำพูดของเมียตัวเองแม้แต่น้อย เขาพูดตามจริง "ถึงจะสูงกว่าฉันแค่ขั้นเดียว แต่ตำแหน่งของเขาค่อนข้างพิเศษ"
หลินโยวเวยยอมแพ้ในวินาทีเดียว "ขอโทษนะ! วันนี้ฉันน่าจะอดทนไว้หน่อย!"
แน่นอนว่าไม่ใช่ยอมแพ้ด้วยการกระทำ เป็นแค่ท่าทียอมศิโรราบเท่านั้น
หมิงเยี่ยนเฉิงไม่แม้แต่จะถามว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อเช้า เขาพูดตรง ๆ "เธอจะขอโทษทำไม เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอสักหน่อย!"
หลินโยวเวยรู้สึกผิดจนแทบไม่มีแรง
"...ไม่เกี่ยวกับฉันได้ยังไงล่ะ ฉันเป็นคนตีเธอ เธอต้องผูกใจเจ็บแน่ แล้วกลับไปฟ้องสามีข้างหมอน ให้สามีมาแกล้งคุณในที่ทำงานทำยังไงดี?"
หมิงเยี่ยนเฉิงตอบ "ถึงไม่มีเธอ เขาก็คอยแกล้งฉันในที่ทำงานมาตลอด"
"แต่พวกเล่ห์เหลี่ยมที่เขาใช้ก็ไร้ผล เขาทำอะไรฉันไม่ได้หรอก"
"แล้วเรื่องที่เธอป่วนคราวนี้ก็ไม่เลวนะ อย่างน้อยที่สุด ฉันก็ได้เตรียมตัว"
เขาปลอบเธอ "เลิกกังวลได้แล้ว มีอะไรฉันก็จัดการให้หมด!"