หลินโยวเวยทักทายด้วยท่าทางเรียบร้อยและสงบนิ่งว่า "เพื่อนสหายหลู"
หลูจินเฉียวมองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชมและพึงพอใจ!
เมื่อครู่ มองมาแต่ไกล นางก็เห็นเด็กสาวคนนี้ลงมือปักเข็มถอนเข็มได้รวดเร็ว! แม่นยำ! และเด็ดขาด!
ที่สำคัญคือสีหน้าไม่เปลี่ยนสักนิด!
สมกับเป็นภรรยาของหมิงเยี่ยนเฉิงจริงๆ!
ไม่ใช่ครอบครัวเดียวกัน ก็ไม่เข้าบ้านเดียวกัน!
มองมาแต่ไกลก็เห็นว่าโฉมหน้าของนางไม่ธรรมดา ยิ่งเดินเข้ามาใกล้ ก็ยิ่งรู้สึกตะลึงพรึงเพริด!
เด็กสาวคนนี้ช่างงดงามจริงๆ!
งามเสียจนชิงตำแหน่งนางเอกของคณะศิลปะการแสดงได้เลย!
ดังนั้น เมื่อหันมามองหมิงเยี่ยนเฉิง แววตาก็แฝงแววล้อเลียนขึ้นมาหน่อยหนึ่ง "สมแล้วที่วีรชนมักพ่ายต่อสตรีงาม!"
จะบอกว่าหมอนี่ไม่หลงใหลในรูปโฉม ต่อให้ตีกันตายนางก็ไม่เชื่อ!
เมื่อก่อนนางก็เคยแนะนำสาวๆ ให้เขาไปดูตัวไม่ใช่หรือ!
ล้วนแต่เป็นเพื่อนสตรีที่ยอดเยี่ยมมากๆ เลยนะ!
แต่เขากลับไม่แม้แต่จะมอง ปฏิเสธทันทีว่า "ไม่สนใจ!"
นานๆ เข้า นางถึงกับสงสัยว่าเขาไม่ได้ชอบผู้หญิง!
อยู่แต่ในกองผู้ชายตลอดปี ไม่ใช่ว่ารสนิยมทางนั้นจะเปลี่ยนไปแล้วกระมัง?
ตอนนี้ดูท่าแล้ว เขาไม่ได้ไม่สนใจผู้หญิง แต่เขาสนใจเฉพาะคนที่สวยที่สุดต่างหาก!
หมิงเยี่ยนเฉิงปกป้องหลินโยวเวย
"เพื่อนสหายหลู ท่านล้อผมก็ช่างเถิด ภรรยาของผมน่ะขี้อาย เดี๋ยวเกิดหงุดหงิดขึ้นมา กลางคืนกลับบ้านไปผมคงไม่ได้นอนบนเตียง"
หลินโยวเวยเบิกตากว้าง ใช่ว่านี่คือการปกป้องเธอแน่หรือ? ไม่ใช่การบ่อนทำลายชื่อเสียงเธอ?
เพื่อนสหายหลูหัวเราะด้วยท่าทีล้อเลียนและนัยยะคลุมเครือ
หมิงเยี่ยนเฉิงฉวยโอกาสเปลี่ยนเรื่อง ถามว่า "เพื่อนสหายหลูมาที่โรงพยาบาล ไม่สบายตรงไหนหรือครับ?"