หลินโยวเวยเหมือนตกใจ เธอรีบผลักเขาทันที "ให้ฉันลุกขึ้นเดี๋ยวนี้นะ!"
มีคนอื่นมองอยู่!
หมิงเยี่ยนเฉิงไม่คิดว่ามีอะไรผิด เขาอุ้มภรรยาตัวเอง ผิดตรงไหน?
พวกเขาเป็นสามีภรรยาที่จดทะเบียนอย่างถูกต้อง!
ภรรยาเขาเหนื่อย เขาให้เธอนั่งตัก นี่ไม่ใช่เรื่องธรรมชาติหรอกหรือ?
แต่เขาก็รู้ว่าภรรยาขี้อาย เลยไม่แกล้งต่อ ปล่อยมือตามความต้องการ
หลินโยวเวยรีบลุกขึ้น หมุนตัว แล้วคิ้วขมวดมุ่นเล็กน้อยทันที
คนที่มาคือหลี่เหม่ยเซียง
ชุยเจิงถามความสงสัยในใจเธอ "เธอมาทำไม? เมื่อวานฉันแจ้งไปแล้ว ว่าพวกเราไม่ต้องการหมอแบบเธอ!"
หลี่เหม่ยเซียงมีสีหน้าแย่มาก โดยเฉพาะภาพที่เพิ่งเห็นหมิงเยี่ยนเฉิงและหลินโยวเวยคลอเคลียกัน!
มันกระตุ้นให้เธอตาแดงก่ำด้วยไฟริษยา ใจกระตุกวูบอย่างทุกข์ทรมาน
เธอยังไม่ทันพูด พยาบาลที่มากับเธอกลับเอ่ยขึ้นก่อน:
"คุณหมอหลี่ของเราเป็นลูกสาวของหัวหน้าหลี่นะคะ! เป็นหมอที่ยอดเยี่ยมมาก! การที่เธอมาตรวจคนไข้ พวกคุณควรรู้สึกเป็นเกียรติ!"
โอ้โฮ——!
หลินโยวเวยอดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้ว ฟังดูแล้ว ช่างเหมือนกับ "พ่อฉันคือหลี่กัง" ไม่ผิดเลย!
มองไปที่หลี่เหม่ยเซียง เธอไม่เพียงไม่ห้าม กลับมีสีหน้าลำพองใจ
จ๊าก——
แน่นอน คนทำตัวฉิบหายไม่มีวันที่เปลี่ยน
แต่ต้องยอมรับว่า คำพูดของพยาบาลคนนั้นทำให้ชุยเจิงโกรธสำเร็จ
เพราะการร้องเรียนของเธอเมื่อวานไร้ผล เพียงเพราะพ่อของหลี่เหม่ยเซียงเป็นหัวหน้า!