“ดูตัวเองสิ! อายุก็ปูนนี้แล้ว ทำไมถึงไม่รู้จักคิดบ้างเลยนะ แม่แกให้แกมาหาพวกเราเมื่อคืน ทำไมเมื่อคืนแกถึงไม่มา”
“เด็กคนนี้ ยิ่งโตทำไมยิ่งไม่เชื่อฟัง”
“เรื่องสำคัญขนาดนี้ แกเป็นแค่เด็กสาวจะตัดสินใจเอาเองได้ยังไง ไร้สมองจริง ๆ เลย”
ขณะที่หลินโยวเวยกำลังเปิดกล่องสุ่มหมอเทวดาอย่างอารมณ์ดี จู่ ๆ เธอก็ได้ยินเสียงคุ้นหูดุด่าคนดังแว่วมา
ตอนนั้นเธอไม่ได้สนใจ เอาแต่สวดภาวนาขอให้ “โชคดี” หวังว่ากล่องสุ่มวันนี้จะเปิดได้ของดี ๆ สักชิ้น
สมใจทุกประการ ครั้งนี้เปิดได้ “เทคนิคฝังเข็ม” อีกแล้ว
และเธอก็ต้องตะลึงเมื่อพบว่า ครั้งก่อน ๆ ที่เปิดได้เทคนิคฝังเข็ม ล้วนเกี่ยวกับเส้นลมปราณและกระดูกของร่างกาย
แต่ครั้งนี้กลับเน้นไปทางด้านสมอง
เพิ่งจะบอกว่าจะลองรักษาเฉียวอี้แบบสิ้นหวังดูสักตั้ง ก็เปิดได้เทคนิคฝังเข็มด้านสมองเลยเหรอ
“จะบังเอิญเกินไปไหมเนี่ย”
เธออดถามในใจไม่ได้
แต่น่าเสียดาย ระบบหมอเทวดาไม่ได้ตอบอะไรเธอเลย
ช่างเถอะ มีดีกว่าไม่มี
หลินโยวเวยปรับอารมณ์ได้อย่างรวดเร็ว เตรียมจะหาที่นั่งกลางแดด ผึ่งแดดสักหน่อย
พลางรอหมิงเยี่ยนเฉิงไปด้วย
ทันใดนั้น เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นก็ดังลอดมาจากพุ่มดอกไม้ที่อยู่ข้างทางอีกฟากหนึ่ง
“หนูก็ไม่คิดเหมือนกัน หนูไม่ได้ตั้งใจนะ เมื่อคืนดึกมากแล้ว หนูคิดว่าพวกท่านต้องหลับกันหมดแล้วแน่ ๆ เลย...”
“อีกอย่าง ตอนนั้นหมอก็บอกแล้วว่า ตราบใดที่คุณแม่อยู่โรงพยาบาล ก็คงไม่มีปัญหาอะไร”