"เจ้าเป็นผู้หญิง ก็ต้องรักษาหน้าที่ของสตรีให้ดี!"
"เรื่องของผู้ชายไม่เกี่ยวกับเจ้า เจ้าอย่าสอด!"
หวังอวี้หลินพูดไปก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองมีเหตุผล สีหน้าก็ยิ่งฮึกเหิมชอบธรรม
ทุกคนในห้องอาหารจ้องมองหลินโยวเวย ตู้รัวซินคิดว่า ด้วยนิสัยของเด็กนี่จะต้องก่อเรื่องกลางงานแน่!
ยิ่งก่อเรื่องก็ยิ่งดี!
ตอนนี้ผู้อาวุโสอยู่กันพร้อมหน้า ให้พวกเขาช่วยจัดการสั่งสอนนางเสียหน่อย!
เพิ่งแต่งเข้าตระกูลไม่กี่วัน ไม่รู้จักทำตัวสงบเสงี่ยมเลยสักนิด นี่มันจะเหิมเกริมเกินไปแล้ว!
ไม่ใช่แค่นางที่คิดแบบนี้ พวกผู้ชายคนอื่น ๆ ก็ปล่อยเลยตามเลยเช่นกัน
สะใภ้เยี่ยนเฉิงควรได้รับการอบรมให้ดีจริง ๆ!
และถือโอกาสนี้กดดันหมิงเยี่ยนเฉิงสักหน่อย ให้เขารู้ตัวว่ายังแซ่หมิง ยังเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลหมิง อย่าคิดว่าพอมีกำลังเป็นของตัวเองแล้วจะทำตัวเหิมเกริม!
ทว่า ภาพที่ทั้งครอบครัวคาดหวังว่าจะได้เห็นหลินโยวเวยระเบิดอารมณ์หรือโต้เถียงกลางวงนั้นกลับไม่เกิดขึ้น
หลินโยวเวยพยักหน้าอย่างว่านอนสอนง่ายยิ่ง: "เจ้าค่ะ อาสะใภ้รองสอนถูกแล้ว ฉันรู้ว่าผิดแล้ว"
ทุกคนนิ่งอึ้ง!
เกิดอะไรขึ้น?
เด็กคนนี้วันนี้กลับใจหรือ?
นี่มันไม่เหมือนนิสัยปกติของนางเลยสักนิด!
ตู้รัวซินประหลาดใจที่สุด เด็กคนนี้มิใช่ร้องจะตามหมิงเยี่ยนเฉิงไปแนวหน้าไม่ใช่หรือ?
ตอนนี้นี่คือ...ยอมแพ้แล้ว?
หลินโยวเวยไม่ปล่อยให้พวกเขาคิดหาคำตอบในใจนาน ถามขึ้นทันทีว่า:
"อาสะใภ้รอง ฉันอายุน้อยไร้เดียงสา ไม่รู้กฎระเบียบบางอย่างจริง ๆ ท่านพูดเมื่อครู่นี้เป็นความจริงหรือ? สตรีไม่ควรก้าวก่ายเรื่องของผู้ชายหรือ?"