หมิงเยี่ยนเฉิงเอ่ยชมอย่างชื่นชมว่า "ช่างเป็นปีศาจน้อยที่เฉลียวฉลาดจริง ๆ เลยนะ!"
จะชมก็ชมไป กำลังพูดเรื่องจริงจังอยู่แท้ ๆ
แต่เขากลับกดเธอไว้... แล้วเริ่มจูบทีละนิด
มือก็ค่อย ๆ ไม่อยู่สุข...
ระหว่างจูบก็พูดไปด้วยว่า "รออีกหน่อยเถอะ อีกไม่นานก็จะมีละครฉากใหญ่ให้ดู"
หลินโยวเวยกำลังนึกภาพในใจ ถ้าตู้รัวซินรู้ว่าพี่ชายแท้ ๆ ที่ตนไว้ใจที่สุด ทำร้ายลูกชายสุดที่รักของตน เธอจะเป็นบ้าไปไหมนะ?
แต่ความคิดของเธอไม่มีทางจดจ่อได้เลย!
ไม่นาน เธอก็ซบลงบนไหล่ของเขาอย่างไม่รู้ตัว ส่งเสียงครางหวานออกมาสองสามครั้ง
เธออยากจะเตือนเขาเหลือเกินว่า "ฝังเข็ม! คืนนี้ยังไม่ได้ฝังเข็มเลยนะ!"
แต่เธอเอ่ยปากไม่ได้เลย การประท้วงเบา ๆ เพียงน้อยนิดของเธอ ถูกแทนที่ด้วยเสียงหายใจหอบของชายหนุ่มกับกางเกงในของเธอที่ปลิวว่อน
*จากนั้น จวนเก่าตระกูลหมิงก็สงบสุขอย่างยากจะได้มาอยู่สองวัน
ตู้รัวซินเจอหลินโยวเวยก็ยังไม่ค่อยให้หน้าให้ตาดีนัก แต่ก็ไม่ได้หาเรื่องอะไร
แม้แต่หมิงยันหรูก็นิ่งสงบ
กลับเป็นไป๋ซู่ถิงที่ทุกครั้งที่เห็นหลินโยวเวย แววตาล้วนซับซ้อนยิ่งนัก
แต่หลินโยวเวยไม่สนใจทั้งนั้น
เอาเถอะ ท่าทีที่พวกเธอมีต่อนาง ขึ้นอยู่กับว่าพวกนางต้องขอให้หมิงเยี่ยนเฉิงทำอะไรหรือเปล่า
ตอนนี้หมิงเยี่ยนเฉิงยังสืบไม่พบว่าคนที่คิดร้ายต่อหมิงเยี่ยนโจวอยู่เบื้องหลังนั้นคือใคร พวกนางจึงต้องเก็บงำหางไว้ก่อน
ไม่มีทางมามีเรื่องกับนางแน่
แต่คนอื่น ๆ กลับไม่รู้จักกาลเทศะเช่นนี้