"ได้ ฉันจะเขียนให้"
หัวหน้าหลี่ถูกพูดโน้มน้าวสำเร็จ เขาก็หวังว่าคุณหมอฉินจะกลับมาควบคุมสถานการณ์อีกครั้ง ไม่เช่นนั้นโรงพยาบาลรวมทหารก็จะวุ่นวายจริง ๆ!
แต่เขาก็ยังมีข้อกังวล หลัก ๆ คือเป็นห่วงลูกสาวของตัวเอง "เธอเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ออกไปข้างนอกมันอันตรายเกินไป ฉันไม่วางใจ"
หลี่เหม่ยเซียง "มีอะไรต้องไม่วางใจกัน ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ!"
หัวหน้าหลี่ครุ่นคิดแล้วพูดว่า "อย่างนี้แล้วกัน พ่อจะไปขอให้ทีมสนับสนุนการแพทย์ชนบทชุดต่อไปออกเดินทางล่วงหน้า ถึงเวลานั้นเธอค่อยตามพวกเขาไปด้วยกัน"
"พื้นที่สนับสนุนอยู่ไม่ไกลจากคุณหมอฉินนัก คิดว่าพวกเขาก็คงยินดีจะตามเธอไปเยี่ยมคุณหมอฉินด้วยกัน เป็นการสร้างความคุ้นเคยเอาไว้"
หลี่เหม่ยเซียง "สมกับเป็นพ่อที่คิดรอบคอบ!"
*
ตอนที่หมิงเยี่ยนเฉิงมารับหลินโยวเวย ฟ้าก็จวนจะมืดแล้ว
แต่เขาไม่ได้พาหลินโยวเวยกลับบ้านทันที กลับวกไปที่ภัตตาคารของรัฐ
เขาพูดว่า "วันนี้ที่บ้านคงมีแต่ละครดี ๆ เรากลับไปหลังกินข้าวเสร็จ"
ต่อให้ไม่มีละครใหญ่รออยู่ พวกเขากลับไป ละครใหญ่ก็มาแล้ว
จู่ ๆ หมิงเยี่ยนโจวก็ได้รับบาดเจ็บมีเรื่อง ตู้รัวซินย่อมต้องมาเก็บเอาบัญชีนี้กับหมิงเยี่ยนเฉิงเป็นแน่
ถึงตอนนั้นที่ไหนจะมีอารมณ์กินข้าวอีก!
มากินแตงโมดูละครแล้วปล่อยให้เธอหิวท้องไม่ได้เด็ดขาด
แล้วเขาก็เดาถูกจริง ๆ
สองคนเพิ่งก้าวเข้าบ้าน ก็เจอฝาแฝดมังกรหงส์คู่หนึ่งที่เฝ้าอยู่ตรงเรือนยาม
หมิงเจาจูคลึงก้อนหินวิเศษที่หลินโยวเวยดูไม่ออกในมือพลางกระซิบเตือน "ระวังหน่อยนะ ข้างในรอสอบสวนพวกคุณสามศาลอยู่!"