หวังอวี้หลินเลิกคิ้วขึ้นทันที: "คิดจะตีท้ายครัวกุยเป่าบ้านฉัน? ไม่มีทาง!"
ครอบครัวสามของตระกูลหมิง ตอนนี้มีแค่ครอบครัวรองที่มีกุยเป่าเกิดมา
แถมยังเป็นเหลนคนแรกของตระกูลหมิงด้วย!
นี่มีความหมายแตกต่างอย่างมากสำหรับครอบครัวรอง!
หวังอวี้หลินโกรธจนแทบทนไม่ไหว คิดแล้วก็พูดขู่ต่ออีก: "ถ้าท่านเหล่าเหย่เข้าข้างพวกนั้น จะให้พวกนั้นรับกุยเป่าบ้านเราไปเป็นบุตรบุญธรรม งั้นก็อย่าหวังว่าใครจะได้อยู่ดี!"
สู้จนตัวตายด้านใดด้านหนึ่ง!
นางเอาจริงได้แน่!
ฉินตานฮวา: "ดูตัวเองสิ ขี้โมโหเป็นประจำ! ตอนนี้ยังไม่มีวี่แววอะไรเลย! อย่าร้อนรนไปหน่อยเลย! สภาพร่างกายตัวเองเป็นยังไง ในใจไม่รู้บ้างหรือไง?"
"ช่างเถิดช่างเถอะ ถือว่าข้าไม่ได้มา ไม่ได้พูดอะไร เวลาก็ดึกแล้ว เจ้าพักผ่อนเถอะ!"
พูดจบนางก็ไป
แต่หวังอวี้หลินไม่ว่าจะยังไงก็นอนไม่หลับ รีบเรียกลูกชายทั้งสองมาอยู่ตรงหน้า
ที่เรือนตะวันตกของจวนเก่าตระกูลหมิง ไฟยังสว่างอยู่
หมิงหวงไท่ไท่เฟิงฉู่ฉู่กำลังล้างเท้าและนวดให้เหล่าเหย่
เฟิงฉู่ฉู่อายุเพิ่งสี่สิบต้นๆ แก่กว่าตู้รัวซินแค่สองปี ยังอยู่ในวัยสาวมีเสน่ห์
เหล่าเหย่โบกมือเรียกนาง เป็นสัญญาณให้นั่งลงข้างกายตน
เฟิงฉู่ฉู่ย่อมรู้รสนิยมดีของเหล่าเหย่ ปิดไฟ แล้วปลดเปลื้องเสื้อผ้า
เหล่าเหย่บีบที่อ่อนนุ่ม พลางถามขึ้นมาว่า: "เจ้ารู้สึกว่า ภรรยาของเยี่ยนเฉิงเป็นอย่างไรบ้าง?"
เฟิงฉู่ฉู่บิดกาย: "ท่านนี่ช่างน่ารังเกียจจริง! เวลานี้ ข้าจะมีสมองไปคิดเรื่องอื่นได้ยังไงกันเล่า~"