ตอนนี้เป็นตอนพิเศษโลกปัจจุบัน ไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาหลัก บุคลิกตัวละครและความสัมพันธ์เป็นเพียงการต่อยอดความสนุกเท่านั้น แนวเบาสบาย อ่านได้ตามสบาย
*
20 พฤษภาคม วันพุธ บ่ายสามโมง
เจียงหน่วนยืนอยู่บนถนนการค้าหน้าประตูโรงเรียน เงยหน้ามองป้ายร้านสคริปต์ฆาตกรรมตรงหน้า
[มิสเตอรีสตูดิโอ·ภาคพิเศษ 520·วันนี้วันเดียว]
ป้ายไฟนีออนกะพริบแสงสีชมพูฉูดฉาด หน้าร้านยังตั้งป้ายตั้งพื้น เขียนว่า: วันนี้ภาคพิเศษอารมณ์รัก "บุคคลที่เจ็ด" เหมาะกับ 6-8 คน ใช้เวลา 4 ชั่วโมง รวมอาหารเย็น
เธอก้มดูมือถือหนึ่งที
ชื่อกลุ่มแชท: [ทีมช่วยติวสอบปลายภาค (ขีดทิ้ง) เจ็ดคนขาดหนึ่งด่วน]
เจียงเช่อ: หน่วนหน่วนมาไหม! ขาดเธอคนเดียว!!
ฉีเหนียน: ถ้าเธอไม่มา ฉันก็ไม่ไป
เสิ่นอู้: ถ้างั้นนายก็ไม่ต้องมา
ฉีเหนียน: นายว่าไงนะ?
เจียงเช่อ: เลิกทะเลาะกันเถอะ ขอร้องละ…
ลู่ฉือเยี่ยน: @เจียงหน่วน กี่โมงถึง?
ข้อความสุดท้ายนี้ส่งออกมาแล้ว ในกลุ่มเงียบไปหลายนาที
เจียงหน่วนมอง @ นั้น นิ้วโป้งค้างอยู่เหนือช่องพิมพ์
เธอพิมพ์หนึ่งบรรทัด "วันนี้ฉันอาจจะ—"
กดลบ ลบทีละตัวอักษร
แล้วล็อกหน้าจอ
ลู่ฉือเยี่ยนถาม "กี่โมงถึง" ไม่ใช่ "มาหรือไม่มา"
ไม่ให้ทางเลือกเธอเลย
แต่เขาไม่เคยให้ อยู่แล้ว ประธานสภานักเรียน ที่หนึ่งของชั้นปีทุกวิชา เจียงหน่วนรอดจากพีชคณิตเชิงเส้นเทอมที่แล้วก็เพราะสมุดโน้ตของเขาล้วน ๆ
คนที่ติดค้างบุญคุณ ไม่มีสิทธิ์เอ่ยคำปฏิเสธ
เธอก็ยังมา
ผลักประตูเข้าไป ในร้านแสงอบอุ่นสลัว ทางเดินสองข้างเป็นห้องธีมต่าง ๆ พนักงานต้อนรับหญิงมองเธอแวบหนึ่ง เผยรอยยิ้มที่เปี่ยมความหมาย
"ผู้เล่น 'บุคคลที่เจ็ด' เหรอ? ห้องสาม เธอเป็นคนสุดท้ายแล้ว คนอื่นมากันหมดแล้ว"
เจียงหน่วนเดินตามทางเดินเข้าไป ผลักประตูห้องสาม
ข้างในหกคนนั่งประจำที่แล้ว
โต๊ะกลม ไฟโทนอุ่น ตรงกลางวางเอกสารสคริปต์และการ์ดหลายปึก
ลู่ฉือเยี่ยนนั่งอยู่ตรงข้ามประตู เอนหลังพิงพนัก มือข้างหนึ่งมีกาแฟอเมริกาโน่ไม่ใส่น้ำตาล เสื้อนอกชุดนักเรียนพาดบนพนักเก้าอี้ แขนเสื้อเชิ้ตพับขึ้นถึงแขนท่อนล่าง เผยให้เห็นข้อมือเล็กน้อย เขาเห็นเธอเข้ามา สายตาตามมา แล้วมองไปทางที่นั่งว่างด้านข้าง
ที่นั่งว่างนั้นอยู่ด้านซ้ายมือเขา