“ธุรกิจนี้ดูท่าจะทำได้จริง ๆ แฮะ”
สีหน้าของจี้จ้างพลันดูตื่นเต้นขึ้นมา แถมยังแทบไม่ต้องลงทุนอะไรเลย
ตู้เย็นกับไฟฟ้าก็มีพร้อมอยู่แล้ว เขาแค่ต้องซื้อโค้กเท่านั้น
เขารีบเปิดศูนย์แลกเปลี่ยนขึ้นมาตรวจดูทันที
ราคาโค้กขยับขึ้นเล็กน้อย แต่ยังอยู่ในระดับปกติ โค้กกระป๋องขนาด 330 มิลลิลิตร ลังหนึ่งมี 24 กระป๋อง ขายกันอยู่ที่ราว 3 เหรียญทอง
แต่ตอนนี้เพิ่งหกโมงกว่า ๆ หลังจากนี้ราคาต้องขึ้นต่อแน่นอน
จี้จ้างกวาดซื้อทันที 20 ลัง แล้วนำไปกองไว้บนพื้นว่างในโซนที่พักอาศัย ก่อนจะเปิดตู้เย็นในโซนครัวและห้องน้ำ
ตู้เย็นของเขามีความจุ 90 ลิตร ถ้าเอาผักกับอาหารข้างในออกให้หมด ก็ใส่โค้กได้มากกว่าร้อยกระป๋อง
แต่คิดไปคิดมา จี้จ้างก็ตัดสินใจอัปเกรดมันสักหน่อย
อย่างไรเสียเขาก็ต้องอัปเกรดยานพาหนะเป็นขั้นสาม และต้องปั่นระดับชิ้นส่วนดัดแปลงให้ถึงเลเวล 50 ด้วย ตู้เย็นจึงเป็นตัวเลือกที่คุ้มค่าที่สุด
เขาจ่าย 25 เหรียญทองกับวัสดุที่จำเป็น แล้วอัปเกรดตู้เย็นเป็นเลเวล 2 ทันที
ตู้เย็นเลเวล 2 มีความจุถึง 215 ลิตร ขนาดใหญ่กว่าเดิมมากกว่าสองเท่า แถมยังประหยัดพลังงานและทำงานได้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น จี้จ้างแกะโค้กออกจากลัง 10 ลัง แล้วนำทั้งหมดใส่เข้าไป
เขาอัดโค้กจนเต็มทั้งช่องแช่แข็งและช่องแช่เย็น
แน่นอนว่าช่องแช่เย็นเป็นแค่ที่พักชั่วคราว หลังจากนี้ต้องย้ายไปไว้ในช่องแช่แข็ง เพราะโค้กที่อุณหภูมิ 5 ถึง 8 องศาจะมีรสชาติดีที่สุด และขายได้ราคาดีที่สุด
จัดการเรื่องนี้เรียบร้อย จี้จ้างตบมืออย่างพึงพอใจ แล้วกลับไปนั่งที่เบาะคนขับ เริ่มออกเดินทางของวันนี้อย่างเป็นทางการ