จากนั้นจี้จ้างก็ลงจากต้นไม้
เขาค้นหาตามตำแหน่งที่ผลไม้ตกลงมา โดยแหวกพุ่มไม้ไล่ไปทีละจุด แล้วเก็บกลับมาจนครบ นำใส่กระเป๋าสะพายพกพา
“เฮ้อ...”
จี้จ้างพ่นลมหายใจร้อนผ่าวออกมา
ตอนนี้เหงื่อท่วมตัวเขาไปหมดแล้ว
ขณะนี้เป็นเวลาสิบโมงกว่า อุณหภูมิในป่าเพิ่มสูงขึ้นอย่างน้อยสี่สิบเจ็ดถึงสี่สิบแปดองศา ราวกับอยู่ในหม้อนึ่งขนาดยักษ์
แม้ร่างกายของเขาในตอนนี้จะมีสมรรถภาพสูง แต่ก็ยากจะออกแรงหนัก ๆ ต่อเนื่องเป็นเวลานานในอุณหภูมิแบบนี้
ต้องรีบกลับไปพักก่อน ไม่อย่างนั้นอาจเป็นลมแดดได้จริง ๆ
จี้จ้างหยิบเครื่องดื่มชูกำลังออกมาสองขวด ดื่มรวดเดียวจนหมด แล้วจึงเริ่มเดินย้อนกลับไปตามทางเดิม
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ในที่สุดเขาก็กลับมาถึงบ้านล้อ
พอเข้าไปในห้องโดยสารที่เย็นสบาย เขาก็รู้สึกราวกับได้กลับจากนรกสู่โลกมนุษย์ ในที่สุดก็หลุดพ้นจากการแผดเผาของอากาศร้อนเสียที
สิ่งแรกที่จี้จ้างทำคือเปิดช่องแช่เย็นของตู้เย็น หยิบโค้กขวดหนึ่งที่เย็นจนมีไอขาวลอยออกมา เปิดฝาดังฟิ้ว แล้วค่อย ๆ จิบไปสองสามอึก
น้ำหวานซ่าเย็นชื่นใจไหลซึมทั่วช่องปากที่ร้อนผ่าว ก่อนจะไหลลงคอ เพียงชั่วพริบตาความสดชื่นก็แล่นจากส้นเท้าขึ้นไปถึงกระหม่อม
โค้กแช่เย็น! สมเป็นเทพแห่งฤดูร้อนจริง ๆ!
ดื่มหมดหนึ่งขวดแล้ว จี้จ้างก็ทิ้งตัวแนบพื้นทั้งที่เหงื่อชุ่มไปทั้งตัว ดื่มด่ำกับลมแอร์เย็นสบายอย่างเต็มที่
ขณะเดียวกัน เขาก็เปิดช่องแชทขึ้นมา
หลังแช่เย็นมาหลายชั่วโมง โค้กทั้งหมดในตู้เย็นก็พร้อมลงขายแล้ว
ในหมวด [อาหาร] ของศูนย์แลกเปลี่ยน จะมีการแสดงสภาพของอาหารแต่ละชนิดไว้ เช่น อาหารดิบ อาหารสุก อุณหภูมิห้อง อุ่นแล้ว หรือหมดอายุขึ้นรา เป็นต้น