หลินหว่านเอ๋อร์ยังคงวางตัวสง่างามแบบคุณหนูตระกูลใหญ่
ทว่าดวงตาคู่งามกลับเผยแววดื้อรั้นและไม่ยอมจำนนอยู่หลายส่วน
เฉินโม่จึงเลือกที่จะเงียบ
เขาเคาะปลายนิ้วลงบนโต๊ะเบา ๆ พลังวิญญาณอันแผ่วเบาสายหนึ่ง ซึ่งคนทั่วไปไม่มีทางสัมผัสได้ ไหลเลื้อยลงไปตามขาโต๊ะอย่างเงียบเชียบ ก่อนแทรกซึมเข้าไปในเก้าอี้ใต้ร่างหลินหว่านเอ๋อร์
นี่เป็นวิชาเล็ก ๆ ที่แม้แต่จะจัดระดับก็ยังไม่ได้ด้วยซ้ำ นั่นคือ “วิชารวมความร้อน”!
มันสามารถรวบรวมความร้อนในพื้นที่เล็ก ๆ ได้อย่างรวดเร็ว
ในเมื่อไม่ยอมไป ก็รอให้ก้นร้อนจนทนไม่ไหวเถอะ
หลังทำทุกอย่างเสร็จ เฉินโม่ก็ก้มหน้าอ่านนิยายต่อ
พวกนักศึกษาชายรอบ ๆ เห็นภาพนั้นแล้วต่างพากันถอนหายใจในใจอย่างบ้าคลั่ง
หวังพั่งจื่อถึงกับส่ายหน้าอย่างไม่อยากเชื่อว่าเพื่อนจะไม่ได้เรื่องขนาดนี้
คำเดียวเลย “สุดยอด!”
เฉินโม่สมชื่อจริง ๆ เงียบได้สมชื่อ “โม่” เลย!
หลินเพื่อนร่วมชั้นคนนี้สวยระดับดาวเด่นประจำมหาวิทยาลัย ไม่ด้อยไปกว่าสองพี่น้องเจียงชิงเยว่เลยสักนิด
ได้นั่งติดกับสาวงามระดับดาวเด่น แถมยังสวยราวกับนางเซียนขนาดนี้!
แค่ไล่เธอไปก็ว่าแล้ว ตอนนี้ถึงขั้นขี้เกียจพูดด้วยสักคำเลยหรือไง?
ส่วนหลินหว่านเอ๋อร์ เมื่อเห็นเฉินโม่ไม่พูดไม่จา ก็ส่งเสียงฮึดฮัดเบา ๆ แล้วไม่คิดจะสนใจเขาอีก
เธอหยิบแท็บเล็ตคอมพิวเตอร์รุ่นล่าสุดออกจากกระเป๋าใบหรู ใช้นิ้วเรียวยาวขาวผ่องเลื่อนไปมาบนหน้าจอ แสร้งทำเป็นอ่านเอกสารประกอบวิชา