เห็นเฉินโม่หัวเราะ
หัวหน้าพวกญี่ปุ่นตัวเล็กพลันรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมา
รอยยิ้มนั่น...
ชวนขนลุกอยู่หน่อย ๆ
หรือว่า...
เพิ่งมีความคิดน่ากลัวผุดขึ้นมาในหัว
แต่ยังไม่ทันได้คิดให้ถี่ถ้วน เฉินโม่ก็พูดต่อ
“ไอ้ขยะนั่น เมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนฉันทำลายการบำเพ็ญของมันไปแล้ว!”
เฉินโม่หุบยิ้ม น้ำเสียงราบเรียบ “เอาละ พวกนายรีบตัดสินใจได้แล้ว เหลือเวลาแค่ 30 วินาที”
“อะไรนะ?”
แต่
ทันทีที่ได้ยินคำพูดนี้
พวกญี่ปุ่นตัวเล็กทั้งห้องต่างชะงักงัน
ราวกับถูกฟ้าผ่า
ยังจะมีแก่ใจตัดสินใจที่ไหนกัน!
ทุกคนต่างตกตะลึงจนหน้าซีด
ท่านยามาดะต้าเฉิงถูกทำลายการบำเพ็ญแล้วอย่างนั้นหรือ?
เป็นไปได้ยังไง!
ท่านยามาดะต้าเฉิงเป็นยอดฝีมือขั้นแก่นทองของจริง!
แถมยังไม่ใช่ยอดฝีมือขั้นแก่นทองธรรมดา แต่เป็นปรมาจารย์ค่ายกลระดับสูงสุดแห่งศาลเจ้ายามาตะ โนะ โอโรจิ ทั้งยังมีไพ่ตายอยู่ในมือมากมาย
มองไปทั่วโลกบำเพ็ญเซียนของแคว้นหลง แม้จะไม่กล้าพูดว่าไร้เทียมทาน
แต่ก็ไม่มีทางถูกใครทำลายการบำเพ็ญได้แน่นอน
ถ้ามีคนที่ทำลายการบำเพ็ญของเขาได้จริง ๆ...
หรือว่าจะเป็น...
รูม่านตาของหัวหน้าพวกญี่ปุ่นตัวเล็กหดวูบ
ชื่ออันน่าสะพรึงกลัวที่กำลังโด่งดังไปทั่วแคว้นหลงในช่วงนี้พลันปรากฏขึ้นในหัว!
เสียงของหัวหน้าพวกญี่ปุ่นตัวเล็กสั่นเครือเล็กน้อย “ผู้อาวุโส...ผู้อาวุโส ท่านเป็นใครกันแน่?”
“หรือว่า...หรือว่าท่านคือเฉินโม่?”
“ใช่”
เฉินโม่ขยับริมฝีปากเล็กน้อย ยอมรับตรง ๆ
ตูม!
เมื่อเห็นเขายอมรับ
พวกญี่ปุ่นตัวเล็กต่างรู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่าซ้ำ สมองขาวโพลนไปหมด!
เป็นเฉินโม่จริง ๆ หรือ?
พวกเขาลอบแฝงตัวอยู่ในแคว้นหลง จะไม่เคยได้ยินชื่อเสียงอันโหดเหี้ยมของเฉินโม่ได้อย่างไร?
เขาเป็นคนโหดเหี้ยมที่ขึ้นชื่อ ทั้งยังเป็นเทพสังหาร!
เมื่อไม่กี่วันก่อน เทพสังหารผู้นี้เพิ่งสังหารประมุขมังกรแห่งสำนักงานหลงอู่ของแคว้นหลง