หูเจิ้งสีหน้าเคร่งขรึม พลางพยักหน้ารัว ๆ “วางใจเถอะครับ ท่านหง ผมเข้าใจหมดแล้ว รับรองว่าจัดการเรียบร้อยแน่”
“อืม”
หงไป่เหนียนถอนหายใจ สายตาซับซ้อนทอดมองไปทางเมืองหลวง
“เอาละ พวกเราก็ควรกลับกันได้แล้ว”
“ต้องรีบกลับเมืองหลวงไปรายงานท่านผู้นำหลายท่าน มังกรประมุขสิ้นชีพแล้ว ถึงเวลาคัดเลือกมังกรประมุขคนใหม่...”
…………
อีกด้านหนึ่ง ภายในรถเออร์ฟาสีดำที่กำลังแล่นฉิว
จางหลิงซงนั่งอยู่ในรถ
เขาเลิกคิ้ว มองลูกสาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก่อนจู่ ๆ จะถามขึ้นว่า “อาหยิง ลูกคิดยังไงกับผู้อาวุโสผู้ทรงพลังท่านนี้?”
วอนยองหันกลับมามองบิดา “พ่อ จู่ ๆ ถามเรื่องนี้ทำไมคะ?”
“ตอบพ่อมาก่อน” จางหลิงซงกล่าว
“อืม...”
วอนยองเม้มริมฝีปากแดง
เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงเบาว่า “อืม... หนูรู้สึกว่ากลิ่นอายสังหารบนตัวเขาหนักหน่วงมากค่ะ”
“แล้วลูกเกลียดเขาไหม?” จางหลิงซงถามอีกครั้ง
“ไม่เกลียดค่ะ”
วอนยองส่ายหน้า ดวงตาหงส์เปล่งประกายวูบหนึ่ง “หนูว่าเขาเท่มาก ดูเป็นลูกผู้ชายสุด ๆ!”
“อีกอย่าง เขายังเป็นผู้มีพระคุณของครอบครัวเรา อาหยิงไม่มีทางเกลียดเขาหรอก”
จางหลิงซงพยักหน้าอย่างพอใจ
จากนั้นเขามองความงามล่มเมืองของลูกสาวที่งามราวบุปผา
ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ยังเอ่ยปาก
“ถ้าอย่างนั้น อาหยิง...”
“ถ้า...ถ้าคืนนี้พ่อให้ลูก...ไปนอนเป็นเพื่อนผู้อาวุโสผู้ทรงพลัง ลูกจะยอมไหม?”
วอนยอง “??”
เธอชะงักงันไปทันที
หญิงสาวเบิกตากว้าง พอตั้งสติได้จึงถามว่า “พ่อ...พ่อหมายความว่ายังไงคะ?”
จางหลิงซงสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วอธิบายตรง ๆ ว่า “อาหยิง เมื่อกี้พ่อวิเคราะห์อย่างละเอียดแล้ว”
“ผู้อาวุโสผู้ทรงพลังน่าจะถูกใจลูก”
คนอื่นอาจไม่รู้ แต่ในฐานะพ่อ เขารู้เรื่องนี้กระจ่างแจ้ง!
กายาพิเศษของลูกสาวเขาคือ “ร่างจิ้งจอกสวรรค์เย้ายวน” อันแสนหายาก!
ผู้ที่มีกายาเช่นนี้เกิดมาก็มีเสน่ห์เย้ายวนถึงชีวิต เป็นที่โปรดปรานของบุรุษที่สุด!