ทว่าในจังหวะที่จิตสัมผัสของเฉินโม่เพิ่งแผ่ขยายออกไป
“ช่วยด้วย... ช่วยด้วย...”
จากส่วนลึกของป่าทึบด้านหลังพวกเขาทั้งสอง
พลันมีเสียงร้องขอความช่วยเหลืออันแผ่วเบา
และเปี่ยมด้วยความสิ้นหวังของหญิงสาวดังขึ้น
“ช่วยฉันด้วย... ขอร้องล่ะ ช่วยฉันด้วย...”
เมื่อได้ยินเสียงนั้น เฉินโม่ไม่แม้แต่จะขยับเปลือกตา ใจจดจ่ออยู่กับจิตสัมผัสทั้งหมด
แต่ตงอวี้จิงที่อยู่ข้าง ๆ อดหันกลับไปมองตามทิศทางของเสียงไม่ได้
เห็นเพียงว่า
หญิงสาวคนหนึ่งซึ่งดูอายุราว 18-19 ปี กำลังโซซัดโซเซออกมาจากพุ่มไม้
สภาพของเธอดูน่าเวทนาอย่างยิ่ง
เสื้อผ้าบนร่างขาดวิ่นจนแทบปกปิดร่างกายไม่มิด ผิวหนังที่เผยออกมามีทั้งรอยเลือดเป็นทางและรอยฟกช้ำสีม่วงคล้ำที่ชวนให้ตกใจ