พวกเขาสวมชุดรัดรูปสีดำสำหรับลอบเร้นเหมือนกันทุกคน
กลิ่นอายถูกเก็บซ่อน ดวงตาเย็นชาเหมือนอสรพิษ
“หืม?”
เมื่อเห็นแขกไม่ได้รับเชิญกลุ่มนี้
ทุกคนในที่นั้นต่างชะงักงัน
เมิ่งอวิ๋นเสียลดมือลงโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะสังเกตกลุ่มผู้บำเพ็ญประหลาดเหล่านั้น
ทั้งเครื่องแต่งกาย ทั้งท่วงท่า...
พวกญี่ปุ่น!
“ประมุขเมิ่ง จางหลิงซง ลาโปเอ่อร์ฮั่น ไม่ได้พบกันนานเลยนะ”
ในขณะที่ทุกคนกำลังสงสัยและไม่แน่ใจ
หัวหน้าชาวญี่ปุ่นตัวเตี้ยที่นำกลุ่มมา ซึ่งเหน็บดาบซามูไรไว้ที่เอวสองเล่ม
ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นแล้วถอดหน้ากากออก
ก่อนจะทักทายพวกเขาด้วยภาษาจีนที่พูดได้กระท่อนกระแท่น
“ยามาดะต้าเฉิง?”
เมื่อเห็นหน้าชาวญี่ปุ่นคนนี้
จางหลิงซง เมิ่งอวิ๋นเสีย และแน่นอนว่ารวมถึงลาโปเอ่อร์ฮั่น ต่างชะงักไปพร้อมกัน