ทางด้านหลินชางไห่
ทันทีที่หยิบยันต์ออกมา
เขาก็ไม่ลังเลแม้แต่น้อย
โคจรพลังวิญญาณในร่าง แล้วกระตุ้น “ยันต์ผนึกโลหิตหมื่นสาย” ทันที
ไม่นานนัก
แสงสีเลือดเจิดจ้าก็พุ่งออกมาจากยันต์ กวาดไปทั่วผืนทะเลด้วยอานุภาพราวกับพลิกภูผาถล่มสมุทร!
“หืม?”
เมื่อสัมผัสได้ถึงแสงสีเลือดสายนี้
ทุกคนต่างชะงักงัน
ยังไม่ทันได้ตอบสนอง ก็รู้สึกแสบตาขึ้นมาฉับพลัน ราวกับดวงตากำลังจะถูกแสงจ้าจนบอด
ทุกคนหลับตาลงโดยไม่รู้ตัว
พวกเผ่าโลหิตที่กำลังร่ายวิชายิ่งมีสภาพเลวร้ายกว่า
ไม่เพียงรู้สึกแสบตา
หอกยาวสีเลือดกับกรงเล็บโลหิตขนาดมหึมาที่เพิ่งก่อตัวขึ้นก็สลายไปทีละชิ้น!
แม้แต่เผ่าโลหิตหลายคนที่พุ่งไปได้ครึ่งทางแล้ว
ก็เหมือนถูกมือไร้รูปร่างคว้าเอาไว้ แล้วหยุดค้างกลางอากาศอย่างฝืนไม่อยู่!
“นี่... เกิดอะไรขึ้น?”
เมื่อแสงโลหิตจางหายไป ราชันเผ่าโลหิตผู้หนึ่งก็ตั้งสติได้ เขาเบิกตากว้างขึ้นมาทันที
เพราะพบว่าในชั่วพริบตานี้
เขาไม่อาจกระตุ้นพลังโลหิตอำมหิตได้
ไม่เพียงเท่านั้น แก่นโลหิตในร่างของเขายังไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ เลย!
ราวกับถูกเปลือกเหล็กหุ้มปิดผนึกเอาไว้โดยสมบูรณ์!
“พลังโลหิตอำมหิตของข้าหายไปไหน?”
“ทำไมถึงเรียกใช้ไม่ได้แล้ว?”
ขณะเดียวกัน นักรบเผ่าโลหิตคนอื่น ๆ ก็พากันร้องด้วยความตกใจ
“ข้าก็เหมือนกัน เรียกใช้พลังโลหิตอำมหิตไม่ได้ แถมพลังโลหิตของข้า...”
“พลังโลหิต! บ้าเอ๊ย! พลังโลหิตของข้ากำลังไหลออกไป!”
“แค่พลังโลหิตไหลออกไปหรือ? ร่างกาย... ทำไมข้าขยับร่างกายไม่ได้ด้วย?”
เหล่าเผ่าโลหิตต่างหน้าถอดสี ยืนนิ่งแข็งทื่ออยู่กับที่ งุนงงกันไปหมดจนไม่เข้าใจสถานการณ์เลย
ด้านหน้าสุด