ซุนหลงแข็งทื่อไปทั้งตัว
สมองของเขาเปรียบเสมือนหน่วยประมวลผลที่ถูกโอเวอร์คล็อก กำลังทำงานอย่างบ้าคลั่งจนเกิดเสียงหึ่งในหัว
ในฐานะทนายความมืออาชีพที่คร่ำหวอดในวงการทรัพย์สินทางปัญญามาหลายปี เขาแทบจะในพริบตาเดียวก็เข้าใจถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ซ่อนอยู่ในความคิดของเจียงเฟิง!
ช่างเป็นแนวคิดที่แยบยลและถอนรากถอนโคนเสียนี่กระไร!
เป็นเส้นทางที่เขาไม่เคยแม้แต่จะคิดฝัน!
ต่อให้เป็นคณะนิติศาสตร์ชั้นนำของอเมริกา ในห้องเรียนที่อวดอ้างความสร้างสรรค์ เขาก็ไม่เคยได้ยินการปฏิบัติการจริงที่นอกกรอบถึงขนาดนี้มาก่อน!
"อัจฉริยะ!"
"เจียง แกมันเป็นอัจฉริยะจริง ๆ ว่ะ!"
ซุนหลงคว้าบ่าเจียงเฟิงทั้งสองข้าง มือสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น ดวงตาเปล่งประกายความคลั่งไคล้
อย่างไรก็ตาม ภายในห้องประชุม นอกจากเสียงตะโกนแทบเสียสติของซุนหลงแล้ว เหลือเพียงความเงียบงัน
ชิวอิ่ง จางเม่าไฉย และหลี่จิ้ง ทั้งสามคนยืนนิ่งเงียบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความงุนงงแบบเดียวกัน
ดวงตาโตที่แต่เดิมเปี่ยมชีวิตชีวาของหลี่จิ้ง ตอนนี้เต็มไปด้วยความใสซื่อไร้เดียงสา
เห็นได้ชัดว่า สำหรับพวกเขาที่ไม่ได้เชี่ยวชาญกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาโดยเฉพาะ บทสนทนานี้เกินกว่าจะเข้าใจได้
เจียงเฟิงสังเกตเห็นสิ่งนี้ เขายิ้มอย่างผ่อนคลาย
"เหล่าซุน นายอธิบายให้ทุกคนฟังหน่อยซิ ว่ามันเป็นกลยุทธ์แบบไหนกันแน่"
"ได้!"
ซุนหลงรับหน้าที่อย่างเต็มใจ เขาระงับความดีใจไว้ แล้วเริ่มการบรรยายอย่างตื่นเต้น
"พูดง่าย ๆ คือ เจียงไม่คิดแย่งฐาน 'อัตโนมัติหมากกล' กับเพนกวิน เราจะถอนรากถอนโคนโดยตรง จดสิทธิบัตรกลไกการเล่นสำคัญทั้งหมดที่พวกเขาอัปเดตมาอย่างยากลำบาก ให้กลายเป็นสิทธิบัตรของไห่อี้ของเราให้หมด!"
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง มองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสับสนของทุกคน แล้วเปลี่ยนเป็นคำอธิบายที่เข้าใจง่ายขึ้น