เจียงเฟิงยิ้มพลางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดื่มด่ำกับความสงบสุขชั่วครู่หลังชัยชนะ
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูข้อความในโซเชียลมีเดียโดยไม่ตั้งใจ
ข้อความส่วนตัวจากบัญชีที่ติดตามกันอยู่ปรากฏขึ้นมาอย่างเด่นชัด
ในลิสต์ที่เขาติดตามกันอยู่ มีคนน้อยมาก
พอคลิกเข้าไปดู ชื่อที่คุ้นหูจนสั่นสะเทือนฟ้าดินทำเอาคิ้วของเขากระตุก
หลัวต้าเสียง?
เขาหาผม...มีเรื่องอะไร?
เจียงเฟิงคลิกเปิดข้อความ รูม่านตาหดเล็กน้อย
ที่แท้มาขอให้เขาช่วยว่าความ?
ล้อเล่นหรือเปล่า ยอดคนวงการนิติศาสตร์ระดับนี้ จะมีคดีอะไรที่เขาจัดการเองไม่ได้?
แล้วที่สำคัญ น้ำเสียงของหลัวต้าเสียง เรียกได้ว่า...เกือบจะถ่อมตัว
"ทนายเจียง ขอโทษที่รบกวน ผมหลัวต้าเสียง เห็นแล้วกรุณาตอบกลับด้วย มีคดีประหลาดคดีหนึ่ง อยากขอให้คุณช่วยลงมือ..."
เจียงเฟิงไม่ลังเล รีบตอบกลับและเพิ่มเพื่อนในแอปแชตทันที
หลังจากทักทายกันเล็กน้อย หลัวต้าเสียงก็เข้าประเด็นทันที
"ทนายเจียง ไม่ทราบว่าคุณเคยติดตาม...คดีฆาตกรรมคนบ้าจิตเภทที่เมืองเผิงเฉิงหรือเปล่า?"
ชื่อคดีนี้ ระเบิดลูกใหญ่ลูกหนึ่ง ระเบิดดังสนั่นในสมองของเจียงเฟิง
เขาเคยเห็นผ่านตา แต่ไม่ได้ลงลึก
"อาจารย์หลัว ขอดูรายละเอียดหน่อยได้ไหมครับ?"
"ได้ ผมส่งให้เลย"
ไม่นาน ไฟล์ที่เข้ารหัสก็ถูกส่งมา
เจียงเฟิงคลิกเปิด แค่ดูบทสรุปคดีไม่กี่บรรทัด สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนจากผ่อนคลายสบาย ๆ กลายเป็นเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ในแฟ้มคดีนี้ ทุกตัวอักษรชุ่มไปด้วยความสิ้นหวัง
ผู้ป่วยโรคจิตเภทคนหนึ่ง ฆ่าคนสามศพอย่างไร้ความปราณี บาดเจ็บอีกหลายคน