>
ในห้องประชุมของศาล บรรยากาศอึดอัดหนักอึ้ง
ตัวแทนหน่วยงานที่ต้องรับผิดชอบจ่ายค่าชดใช้กับเจ้าหน้าที่ฝ่ายอัยการนั่งเรียบร้อยเคร่งขรึม ตรงข้ามกันคือชิวอิ่ง
"ตามกฎหมายชดใช้ค่าเสียหายของรัฐ และพิจารณาจากระยะเวลาที่คุณหหวังหมิงเฮ่าถูกคุมขังจริง ยอดเงินชดใช้ที่เราเสนอเบื้องต้นคือหนึ่งแสนห้าหมื่นหยวน"
ตัวแทนคนหนึ่งกระแอมเบาๆ พูดตามสูตรสำเร็จ
ชิวอิ่งได้ฟังแล้วไม่กระพริบตาแม้แต่น้อย เพียงแต่ผลักเอกสารแผ่นหนึ่งไปวางกลางโต๊ะเบาๆ
เสียงของเธอไม่ดัง แต่กลับแทงเข้าหูของทุกคนในที่นั้นราวกับปลายน้ำแข็ง
"หนึ่งแสนห้าหมื่น? ซื้ออะไรได้บ้าง? ซื้อชื่อเสียงของหหวังหมิงเฮ่าที่พังไปแล้ว หรือซื้อน้ำตาที่แม่กับพี่สาวของเขาร้องไห้จนแห้งเหือดด้วยความสิ้นหวัง?"
"คนหนุ่มที่มีชีวิตคนหนึ่ง ถูกความผิดพลาดของพวกคุณผลักไปจนเกือบถึงขั้นประหารชีวิต แล้วพวกคุณเรียกมันว่า 'ระยะเวลาคุมขังจริง' งั้นหรือ?"
"ฉันมีรายงานความคิดเห็นสาธารณะอยู่ที่นี่ อยากให้ฉันอ่านให้ทุกคนฟังไหม? ถ้าพรุ่งนี้พาดหัวข่าวเขียนว่า 'ราคาของความยุติธรรมมีค่าแค่หนึ่งแสนห้าหมื่น' พวกคุณคิดว่าความโกรธแค้นของประชาชนจะพุ่งไปที่ใคร?"
หน้าผากของตัวแทนคนนั้นเริ่มมีเหงื่อเย็นซึมออกมาทันที
ชิวอิ่งเอนตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย ปล่อยออร่าเต็มที่
"อย่ามาพูดเรื่องกฎระเบียบกับฉัน มาคุยเรื่องน้ำใจคนกันดีกว่า! คนดีคนหนึ่งที่เกือบถูกฆ่าอย่างอยุติธรรม อนาคตของเขา บาดแผลทางจิตใจของทั้งครอบครัวเขา สิ่งที่จับต้องไม่ได้เหล่านี้ พวกคุณจะคิดคำนวณมันยังไง?"
"ฉันไม่ได้มาต่อรองกับพวกคุณ ฉันมาแจ้งให้ทราบ สี่แสนห้าหมื่น ลดไม่ได้แม้แต่บาทเดียว นี่คือสิ่งที่พวกคุณติดค้างหหวังหมิงเฮ่า และเป็นขั้นต่ำสุดที่พวกคุณติดค้างคำอธิบายต่อสังคมนี้!"