อำนาจการปกครองโดยการว่าจ้าง
กำแพงสุดท้ายที่หวงปัวภาคภูมิใจขนาดนี้ เจียงเฟิงจะไม่คาดคิดไว้ก่อนได้อย่างไร?
การวางแผนทั้งหมดที่ผ่านมา เริ่มตั้งแต่การเปรียบเทียบเรือนจำกับโรงเรียน ก็เพื่อขุดหลุมพรางที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นในตอนนี้
หลุมพรางที่ตั้งใจขุดเพื่อหวงปัวโดยเฉพาะ
ส่วนกับดักเชิงหลักฐานอย่าง “พิสูจน์ว่าเจ้าหน้าที่มีเจตนาร้าย” ที่หวงปัวโยนออกมานั้น เจียงเฟิงไม่แม้แต่จะเสียสายตาให้
คิดจะใช้กับดักระดับมือใหม่แบบนี้มาทำให้เขาเสียพลังงาน?
ช่างไร้เดียงสา
เมื่อเจียงเฟิงพูดคำว่า “การปกครองไม่ได้มาตรฐาน” ออกมา อากาศในห้องพิจารณาคดีก็ถูกดูดออกไปทันที
รูม่านตาของหวงปัวหดตัวอย่างรุนแรง
เขารู้สึกเหมือนตัวเองก้าวพลาด และใต้เท้ามันคือเหวลึกไร้ก้น
เจียงเฟิงไม่สนใจเขา แต่ยกชุดภาพเปรียบเทียบที่น่าตกใจในมือขึ้นอีกครั้ง
“ทุกท่าน ผมเชื่อว่าทุกคนคงประทับใจกับการเปรียบเทียบก่อนหน้านี้ของผมไม่น้อย”
“ทนายหวงใช้สัญญาการปกครองโดยการว่าจ้างฉบับหนึ่ง พยายามจะอธิบายทุกอย่างว่าเป็นการปกครองที่ชอบด้วยกฎหมาย”
“แต่!”
น้ำเสียงของเจียงเฟิงทรุดลงทันที ทุกคำพูดเย็นยะเยือก
“ถ้าตั้งแต่แรก ผมไม่ได้กำลังชี้ให้เห็นการกักขังโดยผิดกฎหมาย แต่กำลังพิสูจน์เรื่องหนึ่งล่ะ?”
“พิสูจน์ว่าสิ่งที่เรียกว่า ‘การปกครอง’ ของโรงเรียนมัธยมปลายเทียนไห่อันดับหนึ่ง โดยพื้นฐานแล้ว คือการละเลยหน้าที่อย่างสิ้นเชิง สมบูรณ์ และไม่ลดหย่อน!”
เขาวางภาพลงบนโต๊ะอย่างหนัก เสียงดังอับ!
“ขอทุกท่านดูอีกครั้ง!”
“หน้าที่พื้นฐานของอำนาจการปกครองคืออะไร? คือการคุ้มครองศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์และสุขภาพกายใจของผู้เยาว์ คือการส่งเสริมให้พวกเขาพัฒนาอย่างรอบด้านในด้านคุณธรรม ปัญญา ร่างกาย สุนทรียภาพ และแรงงาน!”
“ตอนนี้ ขอให้ทุกท่านเอามือแตะหัวใจแล้วบอกผมที!”
“ในสถานที่ที่มาตรฐานอาหาร ที่พัก และระดับความเคารพในความเป็นมนุษย์ ยังสู้เรือนจำนักโทษหนักไม่ได้ สุขภาพของเด็ก ๆ จะพูดถึงได้อย่างไร?!”