ในห้องไลฟ์สดของหลัวต้าเสียง คอมเมนต์ถูกถาโถมด้วยเครื่องหมายคำถามนับไม่ถ้วนในพริบตา
"ฉันฆ่าตัวฉันเอง? นี้...นี่ก็เป็นอาชญากรรมด้วยเหรอ?"
"แบบนี้จะต่างอะไรกับการฆ่าตัวตาย? ฉันงงไปหมดเลย..."
"รู้สึกว่าประโยคของทนายเจียงคุ้นๆ นะ เหมือนเป็นคำพูดเด็ดที่มีแต่เทพในบอร์ดโง่ๆ เท่านั้นที่จะพูดออกมา..."
"อย่าถามเลย ถามแล้วก็ได้คำตอบว่าทนายเจียงอยู่ในเลเยอร์ที่ห้า พวกเราคนธรรมดามองไม่เห็น!"
ในเวลาเดียวกัน สมองของคนทำงานด้านกฎหมายนับไม่ถ้วนเหมือนถูกโยนระเบิดตรรกะเข้าไปกลางหัว ครืนๆ อยู่ในหัว
ชั่วขณะนั้น พวกเขาถูกตรรกะประหลาดนี้ลากเข้าไปวนเวียนอยู่ข้างในจริงๆ
"เดี๋ยวนะ ขอฉันเรียบเรียงก่อน...มันไม่ถูก! มันมีจุดบกพร่องทางตรรกะอยู่ตรงนี้!"
"ตรงไหนที่ผิด? ผู้ยุยงส่งเสริม มีพฤติกรรมยุยงส่งเสริม ผู้ถูกยุยงส่งเสริม ลงมือก่อเหตุฆ่าคน เพียงแต่ฆ่าตัวเอง... เหมือนว่า...เหมือนว่าองค์ประกอบทุกอย่างครบถ้วนนี่นา?"
"ให้ตายเถอะ พวกโง่ทั้งหลาย! นี่มันการเล่นสำนวนชัดๆ! ทนายเจียงกำลังขุดหลุม ดักให้ไอ้จิ้งจอกแก่ฝั่งตรงข้ามตกลงไป!"
"หลุมอยู่ตรงไหน..."
"เอ่อ...ขอฉันวิเคราะห์อีกรอบก่อน"
เหล่านักศึกษากฎหมายและทนายความมือใหม่นับไม่ถ้วนตกอยู่ในความสงสัยในตัวเอง ความมึนงงงงวยคือสีหน้าเดียวที่มีในตอนนี้
แต่ทว่า หลัวต้าเสียงในห้องไลฟ์ รูม่านตากลับหดเกร็งลงในทันใด
เขาไม่ได้วิเคราะห์ว่าประโยคนั้นถูกหรือผิด แต่กลับทะลุทะลวงถึงเจตนาที่แท้จริงของเจียงเฟิงได้ในพริบตา!
นี่ไม่ใช่ช่องโหว่ทางกฎหมาย!
นี่คือกับดักทางภาษา!
หลุมดำทางตรรกะที่เตรียมไว้สำหรับหวงปัวโดยเฉพาะ ที่จะกลืนกินเวลาคิดของเขาได้ทั้งหมด!
เจียงเฟิงจงใจเปลี่ยนแนวคิดง่ายๆ ทางกฎหมายที่เรียกว่า "การฆ่าตัวตาย" ซึ่งไม่มีความผิด ให้กลายเป็นประเด็นปรัชญาซับซ้อนอย่าง "ฉันฆ่าตัวฉันเอง" ที่มีคำว่า "ฆ่า" แฝงอยู่ จากนั้นก็เอาเปลือกนอกของ "การยุยงส่งเสริมให้ฆ่าคน" มาห่อหุ้ม