เสียงยังไม่ทันขาด ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน เจียงเฟิงก็หยิบเอกสารออกมาอีกสองชุด
“ทุกท่าน นี่ต่างหากที่ผมอยากจะพูด นี่คือตารางเวลาสองชุดของโรงเรียนมัธยมปลายเทียนไห่อันดับหนึ่ง”
เขาชูเอกสารที่พิมพ์ด้วยตัวอักษรสีดำบนกระดาษขาวขึ้นมาก่อน
“ชุดนี้ คือตารางเวลา ‘ฉบับอำพราง’ ที่ติดไว้ตามบริเวณสาธารณะ เช่น หน้าโรงเรียน ป้ายประกาศ ไว้ให้คนภายนอกได้เห็น”
จากนั้น เขาก็เปลี่ยนมาชูเอกสารอีกชุดที่พิมพ์ข้อความสำคัญด้วยตัวอักษรสีแดง
“ส่วนชุดนี้ คือตารางเวลาที่เราถ่ายทำได้จากภายในห้องเรียนห้องหนึ่งของโรงเรียนมัธยมปลายเทียนไห่อันดับหนึ่ง ซึ่งผ่านการยืนยันจากนักเรียนหลายคน เป็นตารางเวลาที่พวกเขาใช้จริง ๆ”
เจียงเฟิงวางตาราง “ฉบับอำพราง” นั้นลงอย่างไม่ใยดี
“เรามาดูฉบับที่ใช้ประชาสัมพันธ์นี้ก่อน จะพบว่ามันแทบไม่ต่างจากตารางเวลาของเรือนจำเมื่อกี้เลย ดูเผิน ๆ เหมือนโรงเรียนมัธยมปลายชื่อดังทั่วไป”
“แล้วล่ะ ชุดนี้ล่ะ?”
นิ้วของเขาจิ้มลงบนตารางเวลาตัวอักษรสีแดงนั้นอย่างแรง
จอใหญ่แสดงภาพพร้อมกัน
“เราจะเห็นว่า หลังจากนักเรียนตื่นนอนตอนหกโมงสามสิบ พวกเขายังคงวิ่งออกกำลังกายตามแถว แต่!”
น้ำเสียงของเจียงเฟิงพลันดังขึ้นอย่างฉับพลัน
“การวิ่งออกกำลังกายตามแถวที่นี่ นักเรียนต้องวิ่งไป ท่องหนังสือเสียงดังไปด้วย!”
“จากที่ผมสืบมา ระหว่างวิ่ง ถ้านักเรียนคนไหนหยุดท่อง ครูผู้ตรวจการจะดึงตัวออกมาทันที และลงโทษต่อหน้าทุกคน!”
“ในช่วงครึ่งชั่วโมงนี้ ครูผู้ตรวจการอีกชุดหนึ่งจะพาคนเข้าไปตรวจค้นหอพักนักเรียนทุกห้องแบบไม่ให้รู้ตัว สิ่งของใดก็ตามที่พวกเขาเรียกว่า ‘ของต้องห้าม’ จะถูกค้นยึดไปหมด”