หวงปัวหยุดไปครู่หนึ่ง สายตาคมกริบกวาดผ่านใบหน้าอายุน้อยเกินวัยของเจียงเฟิง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจสุดขีด
เขารู้สึกได้ ถึงความรู้สึกที่ห่างหายไปนาน ความรู้สึกของการครองเวทีทั้งหมด
ตัวตนที่ไร้พ่ายในศาล ไม่มีทางแพ้ให้ใคร ได้กลับมาแล้ว!
เขารู้ดี ว่าสายตานับไม่ถ้วนบนอินเทอร์เน็ตกำลังจับจ้องมาที่นี่
ศึกครั้งนี้ จะเป็นศึกปูชนียสถานในการกู้ชื่อเสียงกลับคืนมาของเขาหวงปัว ต้องชนะให้สวยงาม!
เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงเย็นชาและหนักแน่น ทุกคำเหมือนก้อนน้ำแข็งที่กระแทกลงพื้น:
"เมื่อครู่ทนายเจียงเฟิงเอาแต่เปรียบเทียบระหว่างคุกกับโรงเรียนมัธยมปลายเทียนไห่อันดับหนึ่ง ผมรู้ว่าเขาต้องการจะชี้ให้เห็นทางอ้อมว่าโรงเรียนมัธยมปลายเทียนไห่อันดับหนึ่งกระทำการกักขังโดยผิดกฎหมาย"
"แต่! ผมคิดว่า มันช่างไร้สาระสิ้นดี!"
"ทนายเจียงเฟิงดูเหมือนจะยังไม่เข้าใจเลยด้วยซ้ำว่า สาระสำคัญของการกักขังโดยผิดกฎหมายคืออะไร!"
พูดมาถึงตรงนี้ น้ำเสียงหวงปัวหนักหน่วงขึ้นอย่างฉับพลัน ฝ่ามือฟาดลงบนโต๊ะดังปัง สีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเคืองราวกับถูกหมิ่น
"โรงเรียนมัธยมปลายเทียนไห่อันดับหนึ่งมีข้อบกพร่องมากมาย กฎระเบียบมีปัญหา อาหารในโรงอาหารมีปัญหา สิ่งเหล่านี้ เราคุยกันได้ แก้ไขกันได้!"
"แต่สิ่งเหล่านี้ ไม่ได้ก่อให้เกิดการกักขังโดยผิดกฎหมาย!"
"การกักขังโดยผิดกฎหมาย คือการลิดรอนเสรีภาพในร่างกายของบุคคลอื่นโดยสิ้นเชิง ไม่ว่าจะโดยทางตรงหรือทางอ้อม"
"ส่วนนักเรียนของโรงเรียนมัธยมปลายเทียนไห่อันดับหนึ่ง เสรีภาพในร่างกายของพวกเขา ไม่เคยถูกลิดรอน!"
ประโยคนี้ของหวงปัวหนักแน่นทรงพลัง
"ทำไมถึงบอกว่าพวกเขาไม่ถูกจำกัดเสรีภาพ?"