"คุณชิว คุณนี่..."
เจียงเฟิงพูดยังไม่ทันจบ ชิวอิ่งก็อุ้มกองเอกสารสูงเท่าภูเขาเล็ก ๆ พลางเดินสวนเข้ามาอย่างเร่งรีบ
หลิวซูชางกำลังจัดโต๊ะทำงานใหม่ของตัวเอง พอเห็นท่าทางนั้นก็ต้องหยุดมือไปด้วยความตกใจ
"คดีแพ่งที่ว่าจ้างมา รวมทั้งหมด 12 คดี ที่นี่ 10 คดี อีก 2 คดีฉันยังติดตามอยู่ ตอนนี้โอนให้ทั้งหมดแล้ว!"
ชิวอิ่งวางแฟ้มหนา ๆ ลงบนโต๊ะว่างกลางห้องด้วยเสียงดัง "ปัง" ใบหน้าเปล่งประกายด้วยรอยยิ้มสดใสราวกับปลดภาระหนักออกไปได้
"เรื่องบุคลากรและเอกสารที่เหลือ ฉันจะส่งต่อให้พวกเธอทั้งหมด มีปัญหาติดต่อฉันได้ตลอด ไปก่อนนะ!"
พูดจบ เธอก็ราวกับสะบัดภาระหนักพันชั่งทิ้ง ก้าวเท้าเบาสบจนแทบจะเด้งดึ๋ง หันหลังแล้วหายไปจากสายตาทุกคนในพริบตา
กระบวนการทั้งหมดไหลลื่นราวกับสายน้ำ เร็วจนหลิวซูชางตั้งตัวไม่ทัน
โต๊ะทำงานยังไม่ได้จัดเก็บให้เรียบร้อย KPI ก็พุ่งเข้าหน้าแบบไม่ทันตั้งตัว
โจวเฉว่ย์ อู๋เจียเสวี่ย และหูไห่ ต่างก็มองหน้ากันเองด้วยความตะลึง อ้าปากค้าง
"นี่...เริ่มทำงานเลยเหรอ?" หูไห่ยังมึน ๆ
"นี่คือความเร็วของสำนักงานกฎหมายซ่างผิ่นเหรอ? จริงจังเกินไปแล้ว..." อู๋เจียเสวี่ยปรับแว่น มุมมองหลังเลนส์เต็มไปด้วยความตกตะลึง
"งาน! งานมาแล้ว!" ดวงตาของโจวเฉว่ย์เปล่งประกายขึ้นมาทันที เป็นคนแรกที่พุ่งไปที่โต๊ะ "เปอร์เซ็นต์ค่าคดีตั้ง 50%!"
ประโยคเดียวจุดประกายบรรยากาศทั้งห้อง
นึกถึงเงินเดือนที่ชวนให้ใจเต้น ทั้งสามคนก็รีบเข้าไปล้อมรอบราวกับฉลามที่ได้กลิ่นเลือด รีบเปิดแฟ้มเอกสารอ่านอย่างใจจดใจจ่อ
มองตามหลังอันเบาสบายของชิวอิ่ง เจียงเฟิงถึงได้เข้าใจอย่างถ่องแท้ในตอนนี้ ว่าทำไมเธอถึงได้มีความสุขขนาดนั้นตั้งแต่เช้าจนเย็นวันนี้
ที่แท้ก็รอคอย "คนรับช่วงต่อ" มาถึง จะได้ปลดปล่อยเธอจากคดีแพ่งอันยุ่งเหยิงเหล่านั้น
แน่นอน เจียงเฟิงรู้ดีว่า ชิวอิ่งไม่ได้คิดจะหนีงาน