ความเงียบราวกับความตาย
นานถึงสิบนาที ข้อความของซุนหลงถึงจะเด้งมาตามนัด: "ฮ่าๆ เฟิงจื่อ เราได้ข่าวว่าแกไปรวยมาเหรอ? สามหมื่นดอลลาร์ต่อเดือนเนี่ย ถ้าอย่างนั้น ฉันก็พอจะฝืนใจพิจารณาดูได้หน่อยละ"
ในทุกตัวอักษร ยังคงกลิ่นอายของการอวดเบ่งสุดกากจนอยากต่อยหน้าแบบที่คุ้นเคย
เจียงเฟิงยิ้ม
"เลิกแสร้งได้แล้ว ฉันต้องการให้นายกลับมาช่วยงาน เมืองเทียนไห่ เงินเดือนสามหมื่นหยวนต่อเดือน ไม่โกหก"
เขามั่นใจว่าราคานี้เพียงพอจะดึงซุนหลงกลับมาจากอีกฝั่งมหาสมุทร
ไอ้บ้านี่ถ้าหน้าตามีจริงในอเมริกา ด้วยนิสัยแบบที่อยากจะป่าวประกาศให้โลกรู้ทุกเรื่อง บรรดากลุ่มเพื่อนเก่าและโซเชียลมีเดียคงถูกมันถล่มไปนานแล้ว จะมานั่งเงียบกริบแบบนี้ได้ยังไง
แน่นอน คราวนี้แค่ห้านาที ข้อความของซุนหลงก็เด้งขึ้นมา
"จริงเหรอ?"
สองคำ สื่อถึงการหยั่งเชิงอย่างระมัดระวัง
"จริงสิ หัวหน้าฝ่ายกฎหมายของบริษัทหนึ่ง มอบให้นายดูแลเต็มตัว พี่น้องกันขนาดนี้ โอเคป่ะ?"
"เอ่อ...ก็ได้"
คำตอบของซุนหลงแฝงไปด้วยท่าทีกระดากปาก: "งั้นฉันถือว่ากลับไปช่วยนายสักที พอเรื่องของนายเริ่มมั่นคงแล้ว ฉันก็ยังต้องกลับอเมริกาไปทำธุรกิจของฉันต่ออยู่ดี"
ปากยังแข็งเหมือนเดิม
แต่เพียงหนึ่งนาทีต่อมา ข้อความใหม่ของเขาก็ตามมาติดๆ
"ตั๋วเครื่องบินพรุ่งนี้เลย! เงินเดือนสามหมื่น นายห้ามโกหกฉันเด็ดขาด!"
"การันตี"
"ถ้านายเอาเงินไม่ออก ก็ไปเป็นนายแบบผู้ชายใช้หนี้แทนแล้วกัน!" ซุนหลงยังคงปากแข็ง ด้วยความเข้าใจของเขา เจียงเฟิงยังคงเป็นทนายผู้ไร้ชัยชนะ ชื่อเสียงยับเยิน ปีศาจที่ใครเห็นก็หนี
เงินเดือนสามหมื่น? ฟังดูเหมือนนิทานก่อนนอน
"มานี่สิ แล้วนายจะรู้เอง" เจียงเฟิงไม่ได้อธิบายเพิ่ม
ในขณะนั้น ในห้องเช่าเก่าๆ กลิ่นไก่ทอดราคาถูกโชยคลุ้งในอเมริกา ร่างอ้วนบวมคนหนึ่งกำลังจ้องหน้าจอมือถือแทบไม่กระพริบ