จั่ก ๆ ๆ——!
เสียงน้ำพุ่งกระฉูดอย่างรุนแรงดังขึ้นในครัว
แซ่ด ๆ ๆ!
เสียงนั้นเหมือนปืนฉีดน้ำแรงดันสูงที่ควบคุมไม่ได้ พุ่งกระแทกกำแพงกระเบื้องในครัวอย่างบ้าคลั่ง น้ำกระเซ็นไปทั่ว
เจียงเฟิงใจกระตุกวาบ: "แย่แล้ว! ก๊อกน้ำแตกเต็มๆ แล้ว!"
เสียงดังสนั่นนี้เองที่ราวกับน้ำเย็นสาดใส่หลิวซูชางที่กำลังมึนเมาเต็มที่ ทำให้เธอสะดุ้งเฮือกและกลับสู่ความเป็นจริงได้ในทันที
เธอถอนหายใจยาว ๆ อย่างโล่งอก แต่ใบหน้ากลับแดงก่ำยิ่งขึ้น
เพียงชั่วครู่ก่อน เธอได้หลงใหลและตกหลุมรักชายคนนี้อย่างหมดหัวใจไปแล้ว
ถ้าเมื่อก่อนเจียงเฟิงคือคำนิยามของความสุขุมรอบคอบ ความเอาใจใส่ และความละเอียดอ่อน ที่ทำให้เธอศรัทธา
แล้วเจียงเฟิงที่เพิ่งถือช่อดอกไม้ พร้อมจะซื้อทั้งโลกให้เพียงเพราะเธอชื่นชอบ ก็คือฟางเส้นสุดท้ายที่ทับถมความมีสติทั้งหมดของเธอให้พังทลาย——ความโรแมนติก
ความสุขุมรอบคอบทำให้เธออุ่นใจ ความเอาใจใส่ทำให้เธออบอุ่น และความโรแมนติกสุดขีดนี้เองที่ทำให้เธอสูญเสียการควบคุมโดยสิ้นเชิง
เวลานี้ หลิวซูชางมองแผ่นหลังของเจียงเฟิงที่วิ่งเข้าครัวไป ดวงตาคมใสคู่นั้นเต็มไปด้วยความรักที่ไม่อาจปิดบังได้อีกต่อไป
เจียงเฟิงพุ่งเข้าครัว น้ำกระแทกใส่หัวเอย่างไม่ทันตั้งตัว
เขามองเห็นแล้วว่า เป็นเทปกันน้ำที่พันไว้ก่อนหน้านี้ปริแตกออกภายใต้แรงดันสูง
เมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็ไม่รอช้า ดึงเทปทั้งหมดออกในคราวเดียว ปล่อยให้น้ำเย็นเฉียบสาดชะล้างร่างกาย
"ส่งประแจให้ฉัน"
เสียงของเจียงเฟิงยังคงสุขุมท่ามกลางเสียงน้ำ
เขารีบวินิจฉัยได้ว่า ก๊อกน้ำเก่าที่หลิวซูชางซ่อมเองเมื่อครู่ เกิดจากเธอหมุนแรงเกินไปจนเกลียวภายในเสียหาย
ไม่กี่นาทีต่อมา พร้อมกับเสียงโลหะขันแน่นครั้งสุดท้าย สายน้ำที่คำรามก็หยุดลงในทันใด
ทั่วทั้งครัวเหลือเพียงเสียงน้ำหยดและลมหายใจหนัก ๆ ของเจียงเฟิง