แย่แล้ว!
เสี่ยวกัวมองประธานกู้ด้วยสีหน้าขอโทษ “ผมถ่ายให้อีกภาพดีไหมครับ?”
กู้ซือรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง ถ่ายออกมาไม่ดีหรือ?
กู้ซือเหลือบมองถงฮว่าที่เดินจากไปไกลแล้ว “ไม่ต้องหรอก เอาแบบนี้แหละ”
พอกู้ซือจัดการธุระเสร็จรอบหนึ่งและส่งพวกผู้นำกลับไปแล้ว เขาค่อยไปตามหาถงฮว่ากับคนอื่น ๆ แต่พวกเขาลงจากเขาไปก่อนนานแล้ว
หลังกลับไป ถงฮว่าก็รีบแวะไปโรงพยาบาล อาศัยอาการที่หัวหน้าทีมเฉิงบอกไว้ ขอให้หมอจัดยาจีนสำหรับรักษาหวัดกับอาการไอมาให้ชุดหนึ่ง แถมยังกำชับให้หมอเพิ่มหวงเหลียนเข้าไปอีก 2 ส่วน!
ไม่ใช่ไม่ยอมไปโรงพยาบาลหรือไง?
ไม่ใช่ไม่ใส่ใจสุขภาพตัวเองหรือไง?
ไม่ใช่หลอกเธอว่าตัวเองไปโรงพยาบาลมาแล้วหรือไง?
ต้องรักษาเขาให้ดีเสียหน่อย!
วันรุ่งขึ้น หัวหน้าทีมเฉิงสะพายตะกร้าไปที่คอมมูน
“ถงฮว่าบอกว่าคุณกินยาฝรั่งแล้วไม่หาย เลยไปหาหมอจัดยาจีนมาให้”
“ต้มยาไว้เรียบร้อยแล้ว อยู่ในกระติกน้ำร้อน
วันละ 3 มื้อ ลองกินดูก่อนว่าได้ผลหรือเปล่า”
“ในกล่องข้าวเป็นกับข้าวที่ถงฮว่าเตรียมให้คุณ...
ตอนป่วยอย่าเพิ่งกินของมัน ๆ หนัก ๆ เธอเลยไม่ได้เตรียมหมูตุ๋นน้ำแดงมาให้...”
หัวหน้าทีมเฉิงวางกระติกน้ำร้อนกับกล่องข้าวที่ห่มผ้าฝ้ายไว้ในตะกร้าให้ ก่อนเดินออกจากห้องทำงานไป