“ฉันให้เวลาคุณ 10 นาที อธิบายมาให้ชัดว่ามาหาฉันทำไม”
กู้จินเยว่รีบพูดว่า “อาเล็ก คุณไม่ได้ดูแลเรื่องฟาร์มโสมเหรอครับ?
ผมอยากได้... โควตางาน 3 ตำแหน่ง!”
กู้ซือมองเขาด้วยสายตาหนักอึ้ง ราวกับกำลังฟังเรื่องตลก
หัวใจกู้จินเยว่กระตุกวูบ “ถ้าอย่างนั้น 2 ตำแหน่งก็ได้ครับ!”
ตามที่เขาคิดไว้ โควตางาน 3 ตำแหน่งนั้นเป็นของเขา ถงฮว่า และถงชุนจิ่ง
แต่ถ้าอาเล็กมีปัญหาจริง ๆ ก็ให้เขากับถงฮว่าได้งานก่อนก็แล้วกัน
กู้ซือเตือนด้วยสีหน้าเย็นชา “ตอนเก็บเกี่ยวข้าวสาลี พวกคุณทำอะไรไว้ ตอนนี้ลืมกันหมดแล้วหรือไง?”
กู้จินเยว่หน้าแดงก่ำ “อาเล็ก! เรื่องนั้นไม่เกี่ยวกับผมจริง ๆ ผมไม่ได้ตั้งใจใส่ร้ายถงฮว่าเลยนะครับ”
กู้ซือพูดอย่างเฉยเมย “ใกล้ชาดก็แดง ใกล้หมึกก็ดำ ผัวเมียอย่างพวกคุณถ้าไม่ใช่คนประเภทเดียวกัน ก็คงไม่ได้แต่งเข้าบ้านเดียวกันหรอก”
กู้จินเยว่ทั้งอับอายทั้งโมโห “ผมกับเธอ...”
ตอนนี้พอจะพูดเรื่องที่ตัวเองกับข่งมี่เสวี่ยแต่งงานกันหลอก ๆ ขึ้นมาอีกครั้ง กู้จินเยว่ก็รู้สึกไม่ค่อยมั่นใจนัก